Volledig scherm
Op Albert Square in Manchester worden bloemen gelegd ter nagedachtenis aan de slachtoffers die vielen bij de aanslag © AFP

Waarom worden IS-aanslagen steeds heftiger?

IS heeft de aanslag in Manchester opgeëist. Het houdt maar niet op en deze keer zijn kinderen het slachtoffer. Wat wil Islamitische Staat ook alweer en waarom heeft het voor deze weg gekozen?

Wie?

Islamitische Staat bestaat in deze vorm sinds 2014. De naam veranderde nogal eens, maar deze is blijven hangen. De oprichter is de Jordaniër Abu Musab al-Zarqawi, aanvankelijk een bijzonder wrede adjudant van Osama Bin Laden in Irak. Zelfs die vond hem uiteindelijk te grof worden en gooide hem uit al-Qaeda, waarna hij zijn eigen organisatie begon. Zarqawi werd gedood door Amerikaanse bommen, waarna Abu Bakr al-Baghdadi de leiding overnam. Die riep in 2014, in Mosul, het zogenaamde kalifaat uit. En toen begon het.

Wat?

Het belangrijkste doel van het kalifaat is het stichten van een Islamitisch Rijk ‘van Marokko en Spanje in het westen tot aan India in het oosten’. Precies zo groot en machtig als dat het ooit was. Ook wil IS de maatschappij herscheppen waarin de profeet Mohamed leefde: de fundamentalisten willen dus terug naar de zevende eeuw van onze jaartelling. Zij zien een wereld voor zich waarin geleefd wordt volgens de regels van de Koran.

Hoe?

Omdat lang niet iedereen vrijwillig wil worden geregeerd door een streng-islamitische kalief stuurt IS aan op een apocalyps. Eerst moet alles vernietigd worden, dan kan op de puinhopen iets moois opbloeien. Het allerbelangrijkste doel op weg naar die apocalyps is een wereldwijde bevrijding en mobilisatie van moslims. Die moeten dan gaan strijden tegen de ‘kruisvaarders’, de ‘Romeinen’ en alle andere ongelovigen, inclusief moslims die niet de precieze leer van IS aanhangen.

Waar?

In eerste instantie ging het om het vestigen van een basis. Die kwam er al snel, in delen van Irak en Syrië. Van daaruit werd al het mogelijke gedaan om de rest van de wereld bij de strijd te betrekken. Want je tegenstander kan alleen maar worden verslagen als hij het gevecht met je aangaat. Het begon met ontvoeringen en onthoofdingen, allemaal professioneel gefilmd en verspreid via sociale media. Daarna volgden massa-executies, kruisigingen, verbrandingen, plundertochten, vernietiging van culturele schatten en terreuraanslagen, met voor ons in Europa als dieptepunten de bloedbaden in de Bataclan in Parijs, in Brussel op luchthaven Zaventem en metrostation Maalbeek, op de boulevard van Nice en nu op een concert met veel jonge kinderen in Manchester.

Waarom zo?

Waarom jongeren? Waarom willekeurige toeristen? Waarom met vrachtwagens? Waarom kinderen?

Omdat het ons schokt, natuurlijk.

Omdat we, als het erg genoeg wordt, op een gegeven moment wel móeten reageren op de manier zoals IS dat wil: met troepen op de grond in het kalifaat. De beslissende slag moet geleverd worden nabij Dabiq, een stadje in Syrië. Zo staat het geschreven.

Omdat IS geen andere manier heeft om het nieuws in het Westen te (blijven) domineren. Daarom worden de aanslagen ook steeds heftiger, ook al lijkt er geen overtreffende trap meer mogelijk.

En: omdat IS gebaat is bij polarisatie. Elke actie lokt een tegenactie uit, en door elke actie en tegenactie worden moslims en niet-moslims bozer op elkaar. Zo blijft het wij tegen zij. En dat is precies wat IS wil.