Volledig scherm
Marieke produceert nu - met dertig man personeel - 3200 kilo Goudse kaas per week. © Stijn Hustinx

Yummie! Marieke laat VS smullen

Chemisch, rubberachtig, klef en vol kleurstoffen: de meeste kaas in de Verenigde Staten smaakt nergens naar. Misschien is het daarom helemaal niet zo verwonderlijk dat de beste kaas van Amerika - daar bestaat een heus kampioenschap voor - door Nederlanders wordt gemaakt.

Quote

Of ik mijn kaas ook niet wilde inzenden. Ja, natuurlijk, waarom niet? We wonnen gelijk een gouden award, weetjewel?

Marieke Penterman

De kaasmakerij van Marieke Penterman bij het stadje Thorp in de Amerikaanse landbouwstaat Wisconsin is niet te missen. Naast de kaasmakerij staat een enorme kunststof koe, die al te zien is vanaf Highway 29. Maar ook zonder die koe weet de Nederlandse de aandacht op zich gevestigd.

Beste kaas
Niet alleen van passanten op de snelweg, maar vanuit heel de Verenigde Staten. Ze maakt namelijk officieel de beste kaas van de VS. De Marieke Gouda is in heel Amerika verkrijgbaar en de vraag naar de Nederlandse kampioenskaas uit Wisconsin is enorm.

En dan te bedenken Penterman 8 jaar geleden nog nooit kaas had gemaakt. Nu heeft ze dertig man in dienst. De liefde lokte Marieke Penterman ruim 10 jaar geleden naar de VS. Ze reisde Rolf achterna, inmiddels haar echtgenoot. Hij, uit de Achterhoek, vond Nederland te klein, was het gedoe met quotums zat en besloot samen met zijn broer naar Wisconsin te verhuizen. Daar kun je namelijk nog echt boeren. Nederland met 16,5 miljoen inwoners past vijf keer in deze Amerikaanse staat (5 miljoen inwoners), er is land zat.

De droom van Rolf was verwezenlijkt, maar bij Marieke begon het te knagen. Ze wilde iets voor zichzelf. 'Ik ga kaas maken,' vertelt ze lachend, met onvervalst Overijssels accent. Ook omdat ze de Amerikaanse kaas niet te eten vindt. 'Chemisch, smaakloos. Ik zou het mijn kinderen niet eens te eten geven.'

Maar hoe ze kaas moet maken? Ze had geen idee. Ze reisde terug naar Nederland om daar kort ervaring op te doen bij een paar kaasmakerijen. In de VS kocht ze bij een Nederlands bedrijf een kaastobbe van 150 liter, goed voor 150 kilogram kaas, en ging aan de slag.

Datum
De datum 22 november 2006 staat in Marieke's geheugen gegrift. Het is de dag dat ze voor het eerst kaas maakte. Echte Goudse kaas, met melk van de koeien van de melkveehouderij van haar man. 'We begonnen 's middags een keertje en waren 's nachts om 3.00 uur klaar. Het was hartstikke eng,' weet ze nog.

De eerste kazen smaakten niet eens zo heel slecht. Ze ging ze verkopen in het winkeltje bij hun boerderij. Vier maanden later ging het balletje pas echt rollen. Marieke kreeg een telefoontje over de US Cheese Championship 2007, een heus kaaskampioenschap. 'Of ik mijn kaas ook niet wilde inzenden. Ja, natuurlijk, waarom niet? We wonnen gelijk een gouden award, weetjewel?'

Niet veel later komt Marieke in contact met de kaasinkoopster van WholeFoods, een grote kwaliteitssupermarktketen met vestigingen overal de VS. Zij was meteen verkocht en wilde graag de Nederlandse kaas afnemen, op voorwaarde dat die voortaan iets langer gerijpt zou zijn. Ook andere kaashandelaren stonden te dringen.

Nu, een paar jaar later, heeft de kaastobbe van 150 liter plaatsgemaakt voor een exemplaar van 400 liter. Ze produceert 3200 kilogram kaas per week. Met als klap op de vuurpijl het kampioenschap voor de 6 maanden oude Gouda.

Het geheim? 'De melk die we gebruiken komt rechtstreeks van onze koeien, via een ondergrondse buis van de stal naar de kaasmakerij. Als we kaas maken is de melk nog warm. En het andere belangrijke verschil: onze melk is rauw. Hier in de VS zijn ze nogal bang voor bacteriën en gaan ze pasteuriseren. Dat doen wij dus niet. Dat maakt het grote verschil.'