Volledig scherm
Leden van de Maleisische luchtmacht tijdens de zoekactie naar het vermiste toestel van Malaysia Airlines, vandaag boven de Straat van Malakka. © afp

'Zelfmoord van gezagvoerder MH370 meest waarschijnlijk'

Zelfmoord van de gezagvoerder is de meest waarschijnlijke verklaring voor de verdwijning van vlucht MH 370 van malaysia Airlines, komende nacht precies een week geleden. Dat zegt Mike Glynn, voormalige vicevoorzitter van de Australische en Internationale pilotenvereniging.

'Het ligt nu eenmaal meer voor de hand dat een piloot de communicatieapparatuur uitzet dan een kaper. Het laatste wat ik als gezagvoerder zou willen, is de verdenking op de bemanning laden maar dat is in het verleden al tweemaal eerder gebeurd,' verklaart de pilotenbobo tegenover persagentschap Associated Press. 

Mike Glynn doelt op de crashes van toestellen van SilkAir, de regionale luchtvaartmaatschappij van Singapore Airlines, en van EgyptAir. Het eerste vliegtuig verongelukte in december 1997 tijdens een vlucht van Jakarta naar Singapore, het tweede stortte in oktober 1999 neer onderweg van Los Angeles naar Cairo.  

Indische Oceaan
Uitgaande van de zelfmoordtheorie zou de gezagvoerder van het vermiste toestel van Malaysia Airlines bewust koers kunnen hebben gezet richting de Indische Oceaan. Daarmee verkleint hij de kans op het terugvinden van de zwarte dozen en is de kans groter dat de werkelijke oorzaak verborgen blijft, redeneert Glynn. 

Hij weet waar hij over spreekt. De Australiër begon zijn vliegcarrière bij de Australische luchtmacht en is al tien jaar gezagvoerder bij de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas. Van 2006 tot 2009 was hij vicevoorzitter van de Australische en Internationale Pilotenvereniging. Sinds vier jaar is Glynn voorzitter van het gezondheids- en vliegveiligheidscomité voor vluchtoperaties bij Qantas. 

Wrakstukken
Deskundigen ontkrachten zijn verhaal door te stellen dat áls de Boeing 777-200 van Malaysia Airlines in zee zou zijn gestort, er al lang wrakstukken of spullen uit het toestel hadden moeten ronddrijven. Zelfs indien het grootste gedeelte van het vliegtuig naar de zeebodem is gezakt.  

Ervaringen uit het verleden leren dan weer dat het vinden van wrakstukken weken en zelfs maanden kan duren. Vooral als de locatie van de crash niet bekend is.