Volledig scherm
PREMIUM
Andrés Iniesta. © AP

Iniesta mag weer schitteren onder Valverde

Gouden generatieSpeelt Andrés Iniesta? Die vraag houdt Chelsea meer bezig dan FC Barcelona zelf. Negen jaar nadat hij zijn ploeg in blessuretijd in Londen naar de finale van de Champions League schoot, zijn ze bij The Blues nog altijd bevreesd voor hem.

Quote

Misschien is deze tiende confronta­tie - hij was er in 2005 al bij - zijn allerlaat­ste met Chelsea.

Edwin Winkels

Door Edwin Winkels

Het was de totale euforie, een explosie van vreugde die ze bij FC Barcelona zelden hadden meegemaakt. Stamford Bridge, 6 mei 2009. Na 93 eindeloze minuten waarin de ploeg niet één keer tussen de palen had geschoten, maakte Andrés Iniesta de 1-1, die na de 0-0 in het Camp Nou het ticket voor de finale in Rome betekende. Daar zou Manchester United worden verslagen en Barça zijn derde grote Europa Cup winnen.

Het waren de allerbeste jaren voor Iniesta, al heel jong een groot talent, een jochie dat op zijn twaalfde huilend in het jeugdinternaat van Barça op zijn bed zat omdat hij zijn huis miste, 500 kilometer zuidelijker in het dorpje Fuentealbilla. Jaren waarin hij Spanje tegen Oranje naar de wereldtitel schoot, dat andere doelpunt van zijn voet dat nooit zal worden vergeten.

Acht, negen jaar later is de 33-jarige bescheiden baltovenaar er nog steeds bij. Net als drie anderen die toen tegen Chelsea ook al meededen: Gerard Piqué (31), Sergi Busquets (29) en Lionel Messi (30), de laatste overlevenden van een gouden generatie die voortkwam uit La Masía, de jeugdopleiding van Barça.