Kamervoorzitter Vera Bergkamp laat onderzoek doen naar haar voorgangster Khadija Arib (foto) na anonieme klachten.
Volledig scherm
Kamervoorzitter Vera Bergkamp laat onderzoek doen naar haar voorgangster Khadija Arib (foto) na anonieme klachten. © ANP

Soap rond Arib is geen reclame voor de Tweede Kamer

Ordinair. Anders is de rel rond voormalig Kamervoorzitter Khadija Arib niet te omschrijven. De Tweede Kamer laat zich erop voorstaan dat ze het hoogste orgaan in onze democratie is. Daar gedraagt ze zich echter onvoldoende naar, schrijft politiek verslaggever Hans van Soest in dit commentaar.

62 reacties

  • Ista

    1 week geleden
    Ik ben het volledig eens met Hans van Soest. Ik heb zelf een poos in de politiek gezeten en toen gemerkt wat een zooitje het is. Als mensen er zelf beter van worden, aarzelen ze niet om anderen te laten struikelen en wel zo dat ze hun nek breken. Daarom heb ik er een punt achter gezet.
  • Theo de Brouwer

    2 maanden geleden
    De 3e kandidaat voor het VZ-schap was Dhr.Bosman. Een verdomd goede persoon op die plaats. Onpartijdig als voorzitter. Maar ja, die was van de PVV. En die mocht van Rutte en Kaag niet gekozen worden ( partijpolitiek ).
  • J. Diepeveen

    2 maanden geleden
    Ik denk dat Arib krijgt aangesmeerd (dik een jaar na de koehandel rond Bergkamp) dat ze destijds wat al te professioneel de gezapige ambtenaren clan tegemoet getreden is. Ik kan mij voorstellen dat (juist) de oudere ambtenaren (inmiddels vastgeroest in de cultuur die de ambtenarij zo eigen is) destijds volledig van de leg af geraakt zijn. Tja, dan klaag je anoniem, wordt de zaak gelekt en is Bergkamp voor even uit de luwte. Verre van fraai maar dat schijnt inmiddels de norm te zijn in Den Haag.
  • R. Koot

    2 maanden geleden
    Er komt wel steeds meer naar buiten over haar en fraai is het zeker niet. Ik begrijp niet goed waarom zij zo wordt verheerlijkt. Ze droeg bij aan een angstcultuur en voelde zich onaantastbaar. Tot vandaag. De onderste steen moet boven.
  • Peter Bos

    2 maanden geleden
    Laten we beginnen met een helder startpunt: wie er in de TK zit, is door het volk bepaald. Bij elke verkiezing trappen we weer in door spindoctors bedachte slogans (nieuw leiderschap) en beloften. Zodra de zetels en daarmee de macht binnen zijn, zien we van die beloften niets terug en blijken de slogans niet meer dan dat te zijn. Wat we wel zien, is gekonkel en achterkamertjespolitiek, bijv bij de keuze van de voorzitter. Maar nogmaals, wij kiezen ze zelf! Ook de volgende keer weer.