Volledig scherm
PREMIUM
Antoinnette Scheulderman. © Desiree Schippers

‘Als het goed is, overleef je je huisdier, maar dat maakt het niet minder pijnlijk’

Antoinnette ScheuldermanJournaliste Antoinnette Scheulderman (43) denkt nog elke dag aan haar teckel Bubbels die twee jaar geleden doodging. Ze schreef Dan neem je toch gewoon een nieuwe, een boek over rouwen om je huisdier.

'Toen ik vorig jaar in De Wereld Draait Door vertelde over mijn verdriet -mijn teckel Bubbels was een jaar overleden - dacht ik dat ik emmers stront over me heen zou krijgen. Maar ik ontving zegge en schrijve één negatieve reactie. Nog steeds word ik op straat aangesproken door mensen die mijn durf bewonderden en zich in mijn verhaal herkennen. In het verdriet, de eenzaamheid.

In het dierenziekenhuis in Utrecht moest ik gedwongen afscheid nemen van mijn hond: Bubbels had hartfalen. Ze was pas 8 jaar, veel te jong voor een teckel. Ze werd op vrijdag opgenomen en ze hoopten haar maandag stabiel te hebben. Maar al snel werd duidelijk dat haar kwaliteit van leven daarna zeer slecht zou zijn.

Ik was zo wanhopig dat ik dacht: áls ze maar weer mee naar huis mag. Desnoods ligt ze 24 uur per dag in haar mand. Zó hield ik van haar. Maar die avond verslechterde haar toestand dusdanig dat ik haar moest laten inslapen.