Volledig scherm
PREMIUM
De massascènes in The Handmaid's Tale maken duidelijk dat het individu ondergeschikt is aan het collectief. © Hulu

Hoe The Handmaid’s Tale ineens diende als voorspeller van de toekomst

Door het succes van de verfilming van ‘Het verhaal van de dienstmaagd’ voelde Margaret Atwood zich 34 jaar later geroepen een vervolg te schrijven. Dat boek, ‘De testamenten’, ligt volgende week in de winkel. Wat verklaart de grote waardering voor ‘The Handmaid’s Tale’?

Het verhaal
In de nabije toekomst heeft een groep fundamentalistische christenen na een staatsgreep en burgeroorlog in de VS de republiek Gilead gevestigd. Gilead is een theocratie, geschoeid op oudtestamentische principes. Overtredingen van de Bijbelse wetten worden bestraft met amputatie van lichaamsdelen of dood door (publieke) ophanging. Een bevoorrechte elite van ‘bevelvoerders’ en hun echtgenotes heeft de macht. Vrouwen zijn rechteloos.

Als gevolg van milieuvervuiling is het geboortecijfer in de wereld schrikbarend gedaald. In Gilead worden daarom vrouwen in de vruchtbare leeftijd tegen hun wil tot ‘dienstmaagd’ gemaakt. In feite slavinnen, die van hun naam en identiteit zijn beroofd en eens per maand door hun meester - in het bijzijn van diens echtgenote en onder de noemer ‘de ceremonie’ - worden verkracht om ze te bezwangeren. De dienstmaagden worden ‘opgevoed’ en in het gareel gehouden door ‘tantes’, oudere vrouwen die zijn bewapend met elektrische veeprikkers. Dienstmaagden die zich verzetten of proberen te vluchten worden gemarteld, gedood of tewerkgesteld in vergiftigde buitengebieden, ‘de kolonies’. Het verhaal van de dienstmaagd volgt het verhaal van dienstmaagd Vanfred, die is toegewezen aan commandant Fred Waterford en diens echtgenote Serena Joy.