Volledig scherm
PREMIUM
Jan Willem Stalman is al 25 jaar in zijn element als Bakker Willem. © Fred Leeflang

Al 25 jaar sappelen voor brood op de plank

Meestal gaat bakker Willem fluitend naar zijn winkel op de Papsouwselaan. Maar soms voelt hij de pijn van 25 jaar slepen met kratten vol handel.

Quote

Ik vond dat leren echt een ramp

Jan Willem Stalman

Zijn vader zag een elektricien in hem. De voorman bij de Nederlandse Kabelfabriek NKF had er zelf een leven 'bij een baas' opzitten en zoiets leek hem voor zijn oudste zoon ook wel een goed idee. Hard werken en misschien niet altijd even leuk, maar wel een vast inkomen en een steady leven. Maar Jan Willem Stalman (51) voelde de schoolbanken van Sasbout Vosmeer aan de Krakeelpolderweg al na een paar weken schuren. 

,,Niks voor mij", lacht hij. ,,Ik vond dat leren echt een ramp; ik ben daarna ook al snel met de mts gestopt. Ik was een jaar of zestien en vond een brommer veel belangrijker dan dat papiertje. Nou, dat vonden mijn ouders prima, maar ik moest alleen niet verwachten dat ik hem zomaar kreeg. Werken moest ik ervoor, net als zij. Mijn moeder stond in een modezaak van Creymborg en mijn vader deed naast zijn onregelmatige uren bij de NKF nog schoonmaakwerk. Ik weet niet beter dan dat iedereen om me heen hard voor de centjes moest werken." 

Aangezien de mts geen geld opleverde, meldde Stalman zich halverwege de jaren 80 bij Joost Paap, de groenteboer op de Brabantse Turfmarkt. ,,Ik heb bij Joost een paar jaar gewerkt en veel geleerd. Op een dag kwam Kees van den Berg aan de kraam en die liet vallen dat hij personeel zocht voor zijn bakkerij op de Voorstraat. Daar heb ik niet lang over nagedacht, want ik kon fulltime bij hem werken." 
Het was inmiddels 1990 en Willem Stalman voelde zich bij Kees bakt 't Zelf - de legendarische Delftse marktbakker - als een vis in het water. ,,Het was heel hard werken, want Kees was niet zo makkelijk. Maar als hij zag dat je je best deed, kon je veel van hem gedaan krijgen. Ik heb wat afgesjouwd met balen meel, rozijnen en weet ik veel. Kees had in zijn bakkerij aan de Voorstraat een voorraadzolder met een smal trapje er naartoe. Zie je het voor je? Het was een mooie tijd, maar ik ben wel blij dat ik nu niet meer zó hard hoef te werken."

In samenwerking met indebuurt Delft