Volledig scherm
PREMIUM
Tinus Osendarp op de tweede plek geëindigd © Hollandse Hoogte

Bejubeld atleet kiest het foute kamp

SSHij gold in zijn tijd als 'de snelste blanke', maar Delftenaar Tinus Osendarp (1916-2002) ging niet de geschiedenisboeken in vanwege zijn successen als atleet.

Volledig scherm
Huldiging Tinus Osendarp voor zijn woning in Rijswijk © anp

Hij had een ronduit afzichtelijke loopstijl: schonkig, bonkig, vanaf het startschot bijna struikelend op weg naar de finish.

Nee, dan zijn belangrijkste opponent tijdens de Olympische Spelen in 1936 in Duitsland, de legendarische Amerikaanse sprinter Jesse Owens. Die leek welhaast over de baan te zweven met zijn adembenemende souplesse. Owens en diens landgenoot Ralph Metcalfe, beiden zwarte atleten, bleven Tinus Osendarp op de 100 meter nét voor.

Het was een spannende race tussen 'Die Sechs schnellste Laüfer der Welt', aldus het blaffende Duitse filmcommentaar. 'Osendarp kämpft sich heran', klonk het nog hoopgevend op de laatste meters, maar tevergeefs.

Adolf Hitler was not amused dat het roomblanke Herrenras door twee gekleurde Untermenschen te kakken was gezet. De bronzen plakken van Der Holländer Osendarp (ook op de 200 meter werd hij derde) waren troostprijzen.

Er viel nog veel te sleutelen aan de superieur geachte Germaanse mens, zoveel was duidelijk. 'De blanke mensheid zou zich moeten schamen', bitste Joseph Goebbels, minister van propaganda in het Derde Rijk, in zijn dagboek.

Maar Osendarp zou het goedmaken met de Führer. Tijdens de Duitse bezetting heulde hij opzichtig met de moffen, aan wie hij als politieman uiterst hardhandige spandiensten verleende bij de bestrijding van de illegaliteit.

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Delft