Volledig scherm
PREMIUM
John van Winden toont trots de smaakvolle boter. © NICO SCHOUTEN

Gelukkige koeien aan de basis van lekkere boter

Binnen&buitenDe internationale vraag naar boter is nog nooit zo groot geweest. Ook steeds meer lekkerbekken en bewust-eters uit Den Haag en Delft pakken de auto om het gele goud uit Midden-Delfland te halen.

Volledig scherm
De dames die voor de boter zorgen. © NICO SCHOUTEN

Boerin Nelly van Winden (50) wint prijzen met haar kazen en haar karnemelk. In haar kleine winkeltje op het erf van de zuivelboerderij aan de Gaagweg 36 in Schipluiden staan de klanten vaak dicht op elkaar te wachten om in meegebrachte glazen flessen, of plastic emmers, de karnemelk, vla of yoghurt te laten tappen. Nelly's zuivel is beroemd. Als we echter iets over de boter willen weten, gaat ze haar man halen. ,,John doet de boter. Dat is helemaal zijn ding'', zegt Nelly terwijl ze opstaat van de keukentafel om de boer te waarschuwen.

Boer John van Winden (51) doet zijn werk meestal op de achtergrond. Buiten. Hij zit op de trekker, melkt de koeien, rooit de voederbieten en laat met veel plezier de verkoop van de zuivel aan Nelly over. In het winkeltje of in het kaaslokaal zie je hem niet. Behalve als hij op vrijdagavond boter draait. Dan staat hij, schort om en handschoenen aan, in het boterlokaal de grote gele massa uit de meer dan manshoge roestvrijstalen centrifuge te scheppen.

Complimenten over zijn boter speelt John direct door naar de dames die daar verantwoordelijk voor zijn. Het zijn, volgens hem, de koeien die de smaak bepalen. ,,Met onze dieren hebben we geluk gehad. We begonnen hier ooit met Holsteiners. Dat is een melkras. De Holsteiners zijn hoog en mager. Omdat ik wat steviger koeien wilde hebben, koos ik, puur op gevoel, voor een sterk en wat steviger gebouwd ras uit de Jura om met onze dunne koeien te kunnen kruisen. Tegen de tijd dat we prijzen voor onze kazen gingen winnen viel het kwartje; de Jura is namelijk een geweldige kaasstreek in Frankrijk. Natuurlijk is het ook belangrijk wat ze eten. Die van ons krijgen geen genetisch gemodificeerd voer, maar gras en voederbieten van ons eigen land. Je ziet dat ze gelukkig zijn. Dat is ook belangrijk voor de smaak.''

In samenwerking met indebuurt Delft