Volledig scherm
© FOTOBURO FRED NIJS

'Ik had een engeltje op mijn schouder'

Een beroerte kan je vanuit het niets overvallen, is de ervaring van Corrie Hijdra (89). Dankzij een snelle actie werd ze gered.

Corrie Hijdra vertelt over de reddingsactie naar aanleiding van een deze week gestarte publiekscampagne. Daarin wordt mensen geleerd een beroerte te herkennen en direct in actie te komen. ,,Een goede campagne. Snelle actie is heel belangrijk, weet ik uit ervaring.''

Hijdra is een vitale oudere. Dat etiket verdient ze zonder twijfel. De Nootdorpse is een actieve dame. Ze fietst, rijdt auto, woont zelfstandig en doet zelf nog boodschappen. Zonder hulp bezoekt ze vriendinnen en de wekelijkse kerkdienst.

Quote

Ik had een engeltje op mijn schouder. Ik woon alleen, hoef tegen niemand te praten

Corrie Hijdra
Volledig scherm
© FOTOBURO FRED NIJS

Fietsclub
De Nootdorpse beseft terdege dat het lot haar gunstig gezind is geweest. Ze blikt terug op woensdag 23 augustus, een prachtige zomerdag die ontspannen begon, maar hectisch eindigde.

,,Ik ben lekker op stap geweest met de fietsclub'', zegt Hijdra. ,,Dat doe ik al twintig jaar, met dames die ik ken van de vrouwenvereniging. Op de elektrische fiets deden we een tocht van 32 kilometer. We gingen naar Zoeterwoude. We waren lekker aan het praten. En moppen aan het tappen.''

Eenmaal thuis kroop de Nootdorpse in haar tuinstoel. Waar ze een beetje wegdoezelde in de namiddagzon. ,,Op een gegeven moment kwam de buurman. Hij bracht een geleende tuinstoel terug. Ik wilde wat zeggen, maar kon niet uit mijn woorden komen. De buurman haalde direct zijn vrouw er bij. Zij is arts en zag direct dat het foute boel was. Binnen de kortste keren lag ik in de ambulance. In het Reinier de Graaf Gasthuis werd ik direct geopereerd.''

Hijdra had een herseninfarct, ofwel een beroerte, waarbij de bloedtoevoer naar de hersenen is verstopt door een bloedpropje. Ze beseft dat ze geluk heeft gehad. Als behandeling te lang uitblijft, kunnen de gevolgen ernstig zijn. Van verlies van het spraakvermogen tot een gedeeltelijke of volledige verlamming. ,,Ik had een engeltje op mijn schouder. Ik woon alleen, hoef tegen niemand te praten. Misschien had het nog uren geduurd voordat dit zou zijn ontdekt. En ik weet hoe ernstig dit is. Mijn man had vijf jaar geleden een zware toeval, met schuim op de lippen. Hij hield er afasie aan over en is twee jaar later overleden.''

Oplappen
Corrie Hijdra knapte razendsnel weer op. Twee dagen na de beroerte mocht ze al naar huis. En weer twee dagen later bezocht ze de 90ste verjaardag van haar broer. ,,Ik had een toespraak voorbereid. Maar die heb ik uiteindelijk door mijn zoon laten voorlezen. Al was het vermoedelijk best gelukt.''

Inmiddels is Hijdra weer even rap van de tongriem gesneden als voor de beroerte. Ook heeft ze zich weer aangesloten bij haar fietsclubje, dat in de loop der jaren overigens behoorlijk is uitgedund. ,,Ooit waren we met twintig vrouwen. Maar door ziektes en overlijdensgevallen is dat minder geworden. Ja, we worden ouder hè.''

Zelf hoopt Hijdra ('bouwjaar 1928') nog jaren actief te blijven. ,,Los van de beroerte heb ik een blanco dossier. Ik dank mijn goede gezondheid aan mijn jeugd. Ik ben opgegroeid op de boerderij en speelde altijd buiten.''

In samenwerking met indebuurt Delft