Volledig scherm
IPTCBron Willem Popelier Lucas de Man © Willem Popelier

Bejaarden en Begeerte speelt mild met ouderen

DEN BOSCH - Het liefdesleven van mensen die de 65 gepasseerd zijn. Dat onderwerp belichten Oscar Kocken en Lucas de Man van Het Zuidelijk Toneel dit weekend voor de laatste keer in Bejaarden en Begeerte. Na tien jaar zetten ze in de Verkadefabriek een punt achter deze voorstelling. Gisteren besloten ze de voorlaatste voorstelling met een talkshow waarin Catherine Keijl als host optrad.


Met hun spontaniteit wisten de twee acteurs van meet af een ontspannen sfeer te creëren in de zaal. Ze dolden met het publiek in verhalen en vragen over het liefdesleven van zestig jaar (en meer) geleden. Ze lieten een vrouw de twist dansen, en wezen haar op foutjes die ze maakte. Ze vroegen hoe de man vroeger aan de vrouw kwam, en Lucas de Man liet zich instrueren over de manier waarop je vroeger een vrouw ten dans noodde. Daarvoor kon hij gebruik maken van de diensten van een Tilburgse zangeres op leeftijd, die van tijd tot tijd liedjes door de zaal liet schallen. 

Elk klein foutje dat De Man maakte in zijn voortschrijdende avances werd door het publiek onmiddellijk afgeschoten. Een buiging maken, jasje één knoop dicht, hand uitsteken, pas jezelf voorstellen tijdens de dans. Het luisterde allemaal heel nauw. Het kusje kwam pas nadat de man de vrouw thuis had afgezet.

Navrante verhalen

Die losse sfeer sloeg om in het tweede deel. Het zaallicht ging uit en Kocken en De Man speelden de verhalen van personages die ze hadden samengesteld tijdens uitgebreide research. Daarvoor waren ze bij hun eigen grootmoeders langsgeweest, maar ook in talrijke zorginstellingen. Het waren serieuze, soms navrante verhalen van mensen op leeftijd die hun partner verloren hadden. Soms klonk er nog wat ongemakkelijk gelach uit het publiek, maar van de hilariteit uit het eerste deel was geen sprake meer. 

De Man beeldde het dagboek uit van Jacques Verbeek, die zijn vrouw verloor aan Alzheimer. Haar lichaam was er nog wel, maar haar ziel vertrok gestaag, tot ze een paniekaanval kreeg toen ze nog eenmaal wilden vrijen en hem niet meer herkende. Dat was de laatste keer, zei hij. Emmy Hoogstraten, gespeeld door Kocken, daarentegen ontmoette een nieuwe vlam met wie ze allerlei spannende dingen beleefde. Dat leidde tot een knallende ruzie tussne haar en Jacques, die haar verweet dat ze de dood ontkende. Zij wierp tegen dat hij zich gedroeg alsof hij al dood was. Het was een voorstelling die je aan het denken zette over wat het betekent om een gevorderde leeftijd te bereiken. In al zijn spontaniteit was het ook doordacht en goed gestructureerd. Een teer onderwerp, met mildheid en humor gebracht. Vanavond voor de allerlaatste keer.

In samenwerking met indebuurt Den Bosch