Volledig scherm
Corné van de Schoor in zijn verrijdbaar atelier dat hij uitsluitend van afval heeft gebouwd © Chris Korsten


Niks is te gek bij derde editie Rauwkost Festival

DEN BOSCH - Het spectrum van kunst en cultuur is groot, héél groot. Zeker als je de vaak onbelichte 'rauwe' randjes erbij optelt. De derde aflevering van het Rauwkost Festval toonde dat feilloos aan.

Op liefst acht verschillende locaties op en rondom de Tramkade was het cultuurhappen geblazen, waarbij de meeste bezoekers de  keuzestress voor lief namen.

In de brute en ongelikte Kaaihallen, waar de temperatuur bijna tot onder het vriespunt is gezakt, bivakkeert Corné van de Schoor uit Tilburg in z'n eigenhandig geconstrueerd verrijdbaar (pop-up) atelier. ,,Vrijwel alles wat je ziet, heb ik mogen opvissen uit een container van de Afvalstoffendienst. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat er zovéél schatten in zouden zitten", vertelt Van de Schoor, zittend op een 'bank' die gemaakt is van afgedankte radiatoren. 

Faalhaas

Volledig scherm
The Softest Drug on Earth, een project van Geerte van Beers en Nana Peijnenburg. Een 'liefdevolle' tegenhanger van al het 'rauwe' op het Rauwkost Festival © Chris Korsten

Zijn creatie heeft-ie opgeleukt met ondefinieerbare versierselen in de vorm van 3D-kalligrafie. De letters vormen samen het woord Faalhaas. ,,Voor mij betekent falen: voorlopig nog niet slagen. Het woord heeft in deze context een diepere betekenis. Want steeds minder kunstenaars slagen erin om een atelier te vinden. Veel werkruimtes worden te duur of gaan zonder pardon tegen de vlakte. Mijn inbreng moet je zien als een noodkreet", aldus Van de Schoor. In de hal zijn nog vijf andere verrijdbare ateliers te bewonderen; samen maken ze deel uit van het overkoepelde project Kernafval.

Veel aandacht voor muziek

Behalve beeldende kunst is er op het festival vooral veel aandacht voor muziek. Geen alledaagse gepolijste muziek, eerder genres die een enorme muur van geluid opwerpen.
In het World Skate Center worden zowat álle bestaande grenzen verkend. De Luikse freaky hard punkband Cocaïne Piss prijkt namelijk op het affiche. Alleen al de naam spreekt boekdelen. Van meet af aan laat de schier ontembare zangeres Aurélie Poppins er geen twijfel over bestaan dat haar 'beestachtig' geschreeuw qua toonhoogte zeker in aanmerking komt voor een plaatsje in het Guinness Book of Records. ,,Het klinkt misschien allemaal een beetje agressief, maar onder die ruwe sound ligt een belangrijke boodschap over gelijkwaardigheid en gendergelijkheid", licht Poppins na afloop toe.

Volledig scherm
Cocaïne Piss, heavy material © Chris Korsten

Tijdelijke metamorfose ondergaan 

Het Werkwarenhuis is hoofdzakelijk het domein van een roldoorbrekende Drag Up. Individuen, afkomstig uit alle windstreken, zijn naar de culturele hotspot gekomen om als queer een tijdelijke metamorfose te ondergaan. Een van hen is Mark Beusen. ,,Ik vind het hartstikke leuk om te experimenteren met draglooks. In het gewone dagelijkse leven is dat bijna onmogelijk, omdat de samenleving over het algemeen agressief reageert op alles wat met dit onderwerp te maken heeft. Ronduit geweldig dat dit festival als een kapstok fungeert om de beladen materie aan de orde te stellen", onderstreept Beusen. Hij draagt een lange cirkelrok, met daaronder stevige pumps. Zijn bovenlichaam is bedekt met een opvallend kledingstuk dat slechts bestaat uit een kraag en revers. ,,Wel een beetje frisjes, maar maak je niet dik: ik dans me wel warm.”

Volledig scherm
Enkele deelnemers aan de Drag Up in het Werkwarenhuis © Chris Korsten

Kelder Willem Twee als dark room

Volledig scherm
Erotic Elsa, een van de dichters van Clit City. Op de achtergrond stadsdichter Doeko L. © Chris Korsten

De kelder van de Willem Twee is speciaal voor deze gelegenheid getransformeerd tot SM/'porno'-zone, Clit City geheten. Het gehele concept is bedacht en vormgegeven door Clittenband die later nog in de Dark Room optreedt. Verschillende dichters, onder wie Friso Woudstra, Doeko L en Renk van Oyen, laten zich op een gewaagde en ondeugende manier een keer van een andere kant zien. 

Ook Miranda Viguurs, eigenaar van de in de Postelstraat gevestigde 'Top of Love'-shop die in de kerker een pop-up seksshop heeft ingericht, etaleert haar dichtkunsten. Dat doet ze in een scabreus pakje van zwart latex. ,,Zo'n pakje is gewoon bij mij in de winkel te koop. Om het aan te trekken ben je in het begin minstens tien minuten ermee aan het ‘klootviolen’. Maar net als alle nieuwe dingen in het leven, went óók dit”, besluit ze.

In samenwerking met indebuurt Den Bosch