Volledig scherm
Joost van Balkom © Jarry Popelier

De stad van....Joost van Balkom: ‘Met de schoenen uit voel ik de pedalen beter’

DE STAD VAN...JOOST VAN BALKOMAl ruim dertig jaar is Joost van Balkom stadsbeiaardier en zet daarmee de familietraditie voort. Maar het tijdperk-Van Balkom is wel eindig...

De trappetjes naar de bovenkant van het stadhuis zijn bijzonder smal en zeker niet geschikt voor ieder postuur. Het vergt nogal wat souplesse van Joost van Balkom (59) om zijn werkplek te bereiken, maar de stadsbeiaardier van Den Bosch is gewend aan de klim. ,,Het houdt je lenig. Doe jij het luik even dicht? Dan hebben we meer ruimte." 

Het is woensdagochtend en Van Balkom is begonnen aan zijn wekelijkse sessie op de beiaard in het stadhuis. Hij zit helemaal bovenin in een piepkleine ruimte. ,,Hier komt verder nooit iemand. Te gevaarlijk." De schoenen zijn uit. ,,Ik heb brede voeten, zo voel ik de pedalen en het contact met de klokken beter.”

Met de onderkant van zijn gebalde vuisten gaat hij langs de houten toetsen van het instrument en trakteert de stad op de klanken van Fiddler on the Roof. "Die heeft net gedraaid in het theater. Ik probeer altijd iets van de actualiteit op mijn muziekkeuze af te stemmen.”

Naast zijn werk als stadsbeiaardier (ook in Boxtel en Drunen) is Van Balkom muziekdocent. Sinds 1988 zet Van Balkom de familietraditie voort. Opa Toon werd in 1915 stadsbeiaardier, vader Sjef nam het in 1955 over. Maar er komt straks een einde aan de dynastie: Joost' kinderen hebben geen interesse in opvolging.  ,,Dat geeft niet, dan krijg je weer iemand anders, dat is ook leuk.”

Het uurtje in het stadhuis zit erop en via de Markt en Kerkstraat loopt hij naar de Sint-Jan om daar de beiaard te bespelen. Zo gaat dat iedere woensdag en soms ook in het weekend. Nee, hij heeft geen voorkeur voor een van de twee beiaards. ,,Ze zijn vijftien jaar geleden allebei gerestaureerd en verkeren in topconditie. Ben ik heel blij mee." 

Wel is het zo dat de klokken in de kerk veel zwaarder zijn. De zwaarste in de Sint-Jan: vijfenhalve ton. Die in het stadhuis weegt een paar honderd kilo. ,,En toch komt het geluid van het stadhuis veel verder, zeker wel twee tot drie kilometer. Dat komt omdat de beiaard in de Sint-Jan in een afgesloten toren staat."

Trots op... 

,,Ik vind het een eer om stadsbeiaardier te zijn en ik hoop het nog heel lang te blijven. Vroeger had de beiaard een grotere functie, want tegenwoordig hoef je niet naar de klok te luisteren om te weten hoe laat het is. Het was ook een teken van rijkdom. Hoe groter de beiaard, hoe rijker de stad. Maar als je op het nieuws een straatinterview ziet in de stad, hoor je nog bijna altijd een beiaard op de achtergrond. Het geeft sfeer aan een stad."

  1. Mishandeling met slagroomspuit: ‘Er was zoveel adrenaline, ik wist even niet wat ik deed’
    PREMIUM

    Mishande­ling met slagroom­spuit: ‘Er was zoveel adrenaline, ik wist even niet wat ik deed’

    DEN BOSCH - In politiedossiers zie je de meest uiteenlopende foto’s. Maar een afbeelding van een met bloed besmeurde slagroomspuit is toch apart. Politierechter Donkersloot kreeg ermee te maken tijdens het voorbereiden van een zaak waarbij een 20-jarige man uit Helmond ervan werd verdacht een plaatsgenoot te hebben mishandeld. De verdachte gaf bij zijn aanhouding toe dat hij had geslagen. En tijdens een rechtszitting woensdag in Den Bosch mocht hij uitleggen waarom.

In samenwerking met indebuurt Den Bosch