Volledig scherm
© Jan Zandee

Dove Tom Reesing al veertig jaar in dienst bij de gemeente Den Bosch

SINT-MICHIELSGESTEL - Veertig jaar al werkt Tom Reesing als enige dove medewerker op de postafdeling van de gemeente Den Bosch. Privé verkeert hij tussen zowel doven als horenden.

Voor bijzondere gesprekken maakt de 62-jarige dove Tom Reesing uit Sint-Michielsgestel gebruik van een gebarentolk. Op deze namiddag, bij het interview waarop Tom spreekt over zijn veertigjarig werkjubileum, acht hij dat niet nodig. Tom redt zich uitstekend 'oraal' (met spreken en liplezen). Dat al ruim vijftig jaar. 

Teletekst en ondertiteling

Reesing is een man van deze tijd. Dus steekt hij als begroeting zijn elleboog uit, deelt de zorgen rond het coronavirus. Hij blijft op de hoogte van recente ontwikkelingen via teletekst, ondertiteling bij nieuwsprogramma's en zijn computer. De dove Tom volgt de actualiteit nauwgezet, is een man van de wereld, vindt hij zelf. Een gegeven dat wortelt in de aanpak van vroeger, in zijn jongste jeugd, thuis. 

,,Mijn ouders wilden dat ik in de horende maatschappij meekon", zegt hij, ,,en dan is leren spreken een voorwaarde." Een keuze van beslissende invloed op het verdere leven van Tom. De jaren bij het Instituut ervoer hij als 'streng' maar 'mooi'. ,,Ik leerde er erg veel, al kwam dat ook door mijn nieuwsgierigheid. Ik heb namelijk een brede interesse", vertelt hij vlotjes pratend. 

Bij diens schreeuw naar kennis en vaardigheden leunde Tom vooral op zijn moeder. ,,Thuis was mijn tweede school. Bij alles wat nieuw voor mij was, hielp moeder mij altijd. Vaak moest ik eindeloos woorden herhalen, totdat het correct klonk. Daar ben ik nog steeds blij mee."

Hoog aangeschreven

De doofgeboren Tom en zijn ouders woonden in Den Haag. Bij het naderen van Tom's leerplichtleeftijd vergeleken zijn ouders de dovenschool in Den Haag met het Instituut voor Doven in Sint-Michielsgestel. ,,Gestel stond hoog aangeschreven door de erg goede kwaliteit van het onderwijs", herinnert Tom zich. Onderwijs dat zich gedurende vele jaren kenmerkte door de zogeheten orale methode. Spreken en liplezen, dat was het adagium. De toen nog zeer jeugdige Tom Reesing had er baat bij. Tot op de dag van vandaag in zijn werkomgeving, beweert hij zelf. 

Met nu dan het naderende jubileum bij de Gemeente 's-Hertogenbosch. ,,Op 1 mei ben ik veertig jaar in dienst van de gemeente. Daar werk ik nu bij de Post en Scannen. Alle binnenkomende post wordt door acht collega's en mij gescand en dan via de computer doorgestuurd naar de burgemeester, wethouders of naar andere afdelingen. Leuk werk ja." 

Van schrijven naar typen

Reesing evolueerde met zijn werk mee. ,,Eerst moest je alles opschrijven, daarna typen. De komst van de computer was een enorme vooruitgang." Getuige zijn diploma's, bleef Reesing in het digitale tijdperk leergierig.

Reesing's loopbaan begon in 1980. ,,In een economisch moeilijke tijd", vertelt Tom, ,,maar dankzij mijn vader kreeg ik een baantje, bij de Provincie." Voor maar korte duur. Nauwelijks twee maanden later al was hij 'binnen' bij de gemeente. ,,Ja", lacht de Gestelaar, ,,die vacature las ik heel kort nadat ik begon met werken. Ik solliciteerde, en meteen was het raak. Een prima keuze.”

Man van de wereld

Waar veel dove mensen een voorkeur geven aan een stabiel netwerk van lotgenoten, verkeert Tom Reesing zowel tussen doven als horenden. Jarenlang ijverde hij als voorzitter van de inmiddels opgeheven Dovenclub in Utrecht voor zijn doelgroep, bij de vorige provinciale Brabantse verkiezingen prijkte zijn naam op de CDA-lijst. Een man van de wereld, wil hij maar zeggen. ,,Dat is die van dove én horende mensen." 

Zelfs de meest pijnlijke fase in zijn leven, het overlijden van zijn moeder -in 2002- bij een auto-ongeluk in Duitsland, bracht de Gestelaar veel. ,,Die tijd heeft me in één klap heel zelfstandig gemaakt", beweert de dove man, ,,ineens stond ik er vrijwel alleen voor, want ook mijn vader werd hulpbehoevend door het ongeluk." Zo leerde Tom Reesing handig manoeuvreren tussen zorgen, werken en vrijetijd besteden. 

Of hij zich weet te redden? ,,Ja hoor", klinkt het overtuigd, ,,ik zoek zelf contact met anderen. En dat lukt me prima. En anders roep ik Henk." 'Henk' is dorpsgenoot Henk van Roosmalen, die bij het overlijden van beide ouders beloofde als Tom's vertrouwenspersoon op te treden. Van Roosmalen staat Reesing bij in het onderhoud aan huis en adviseert hem arbeidsmatig.

Vakanties

En dan de vakanties. Die brengt Tom door met doven, dan weer met horenden. Met vorig jaar een bijzonder hoogtepunt, het bezoek aan een concert van André Rieu, in Wenen. ,,Dat was fantastisch! De muziek klonk geweldig -ik draag altijd twee oorhangers- en alles eromheen was schitterend. Ik geloof niet dat ik eerder zoiets moois heb meegemaakt." 

Met zijn jubileumfeest ligt meer moois in het verschiet, al is de receptie vanwege het coronavirus uitgesteld. ,,Maar toch", zegt Tom Reesing, ,,ik ben echt heel benieuwd." Dan strekt hij zijn elleboog naar voren, als afscheid bij het gesprek.

In samenwerking met indebuurt Den Bosch