Volledig scherm
Antoinette en Ronald van Grinsven vragen geen geld voor hun bijzondere foto's. © copyright Marc Bolsius

Eeuwenoude camera pakt Rosmalense mensen van nu

ROSMALEN - Antoinette en Ronald van Grinsven maken foto's met een camera uit 1900 voor het project Ons Rosmalen. Doel is een expositie en ze hopen op een boek.

Hij heeft zo'n duizend camera's. Grofweg vanaf 1900 tot de jaren 80 van de vorige eeuw. In 2006 begon Ronald van Grinsven met professioneel fotograferen en zo ontmoette hij in 2012 Antoinette. Anderhalf jaar geleden trouwden ze, het werd voor allebei een tweede huwelijk. Samen gingen ze steeds verder in de fotografie, gedreven door Ronald en zijn verzameling. En zo kwam er een moment dat hij een camera van rond 1900 kon overnemen. Het werd de aanzet tot een nieuw project waarbij het stel Rosmalenaren op een speciale manier portretteert.

,,Zo'n drie maanden geleden begonnen we met Ons Rosmalen, waarbij we Rosmalense mensen portretteren met die oude camera", vertelt Antoinette. ,,Juist omdat je bij foto's van modellen eigenlijk niets meer ziet. Het moet tegenwoordig allemaal zo perfect mogelijk. Wij wilden juist de echte mensen op de foto zetten, zonder poespas. Het rauwe, pure werk. Je ziet mensen zoals ze echt zijn."

Tot nu toe zijn er zo'n veertig foto's gemaakt en dat mogen er nog altijd meer worden. Het uiteindelijke doel is een expositie en nog liever: een boek.

Tranen

,,Sommige staan er met tranen in hun ogen bij als ze de foto op het negatief zien opkomen. Je wordt dan als het ware geboren. We hadden hier een man die door die foto zag hoe veel hij op zijn vader leek. Hij had alleen oude foto's als vergelijkingsmateriaal en pas met ónze oude foto, zag hij het.

,,Het is stilzitten, een paar tellen lang. Kijken in de lens. Vooral niet glimlachen, want dan trekken je spiertjes aan en dan is stilzitten heel moeilijk. ,,Soms roepen mensen verontwaardigd dat ze echt stilzitten, terwijl ze met hun hoofd schudden", lacht Antoinette.

Dan naar de donkere kamer, waar het de bakken in gaat. Eerst een ontwikkelingsbadje, daarna het stopbad - wat het ontwikkelingsproces stopt - en tot slot het fixeerbad. En dat allemaal nog een keer opnieuw om van het negatief een foto te maken. Een tijdrovend en kostbaar proces. Toch vraagt het stel geen geld voor de foto's. ,,Ik maak schoon in de ochtend en daarnaast werk ik als fotograaf. Ronald is afgekeurd. We kunnen zo net rondkomen", zegt Antoinette. ,,Kijk, ik heb mijn vader vroeg verloren. Hij werkte ontzettend hard, maar haalde uiteindelijk zijn pensioen niet eens. Dan ben ik liever gelukkig dan rijk." Ronald beaamt dat: ,,Soms krijgen we wel een gift of iets lekkers. Maar mijn moeder zei altijd: in een lijkwade heb je geen zakken. En meer dan dit hebben we ook niet nodig."

Het project is te volgen op de Facebookpagina Ons Rosmalen.

In samenwerking met indebuurt Den Bosch