Volledig scherm
PREMIUM
Sjaak Bral. © Frank Jansen

De Haagse mat

ColumnNiets is zo Haags als de Haagse mat. Nog immer ruim aanwezig in de Haagse openbare ruimte - ik noem iconen als Edje Penning of Michel Adam. Toegegeven, de enige mat die de meeste Hagenezen nog hebben is een muismat. Edoch, de Haagse mat is nog immer dé cultuurdrager van onze stad. Dat juist die Haagse folklore nu is doorgedrongen tot de hoge cultuur is tegelijkertijd een overwinning als wel een flagrant geval van diefstal.

Dat de Haagse mat een écht een Haags kapsel is werd in 2006 onomstotelijk en vooral empirisch bewezen door onderzoekers van de afdeling stadsarcheologie. Duinwaterbedrijf Zuid Holland wilde een waterwingebied opnieuw inrichten, op de grens van Den Haag en Monster. Het gebied, genaamd Solleveld, stond in de jaren 60 al bekend als een archeologische goudmijn. Grafurnen werden á volonté opgegraven door enthousiaste amateurgravers. Maar wie waren het? Pas in 2006 ontrafelde professionele archeologen het raadsel: deze urnen stamden uit de Merovingische periode, zes eeuwen na Christus. Wie ze wil zien kan terecht in het Museon. De zandgrond heeft water en zuurstof toegelaten, waardoor de bijbehorende lichamen zijn verteerd. Wél zijn afdrukken van onze voorouders gevonden en uit een reconstructie onder leiding van stadsarcheoloog Corien Bakker bleken deze krijgers al een Haagse mat te hebben gehad. Kortom: Haags cultureel erfgoed. Daar ga je niet lichtzinnig mee om.

In samenwerking met indebuurt Den Haag

Den Haag