Volledig scherm
PREMIUM
De kas van de lommerd in de Korte Lombardstraat. © Dienst STADSONTWIKKELING EN VOLKSHUISVESTING/HAAGS GEMEENTEARCHIEF

De handen van mijn moeder beefden als ze een wit envelopje met sieraden leegschudde op de balie

Lieve RachelLeo van der Velde schrijft wekelijks een brief aan kleindochter Rachel (7) waarin hij haar vertelt over het Den Haag van toen. Deze week over een stiekem bezoekje aan de lommerd. 

In de achteruitkijkspiegel zie ik dat je op de achterbank naar buiten kijkt en tegelijkertijd luistert. ,,Leeft die ome Jan nog en kan ik ook bij hem mijn knuffels brengen en dan geld krijgen?” vraag je op een gegeven moment. Ik lach en zeg dat ‘Ome Jan’ de bijnaam was voor de lommerd, de bank van lening, zoals de Gemeentelijke Kredietbank in de Korte Lombardstraat in het verleden werd genoemd. We moeten doorrijden want je ouders en je zusje Chloë staan dadelijk bij mij voor de deur.

  1. Werken als zeilmaker: Van een enorme waterzak tot een rugzak voor gasvervoer
    PREMIUM
    Vak Apart

    Werken als zeilmaker: Van een enorme waterzak tot een rugzak voor gasvervoer

    Over mensen die met hun handen werken en daar meester in zijn. Vandaag meesterzeilmaker Jan Moers (66). Zijn zeilmakerij werd vijf generaties geleden begonnen door een Delftse zadelmaker die naar het boterdorp verhuisde. ,,Dat was mijn overgrootvader. Zijn zoon, mijn opa, was ook nog zadelmaker maar tegen de tijd dat er meer auto's dan paarden kwamen, schakelde het bedrijf over op het maken van zeilen, tentdoek en autobekleding."

In samenwerking met indebuurt Den Haag

Den Haag