Volledig scherm
© Privéfoto

Een Haagse stalhouder

Van wieg tot grafStalhouder Jan van der Lans verving de koetsen bij zijn familiebedrijf door Cadillacs. Hij bleef echter altijd een paardenman in hart en nieren.

Jan van der Lans (13 augustus 1927 - 7 januari 2017) groeide op tussen de paarden van de stalhouderij van zijn familie aan de Loosduinseweg in Den Haag. Hoewel de eerste auto's al in het straatbeeld waren verschenen, ging veruit het meeste transport nog steeds met paard en wagen. De stalhouderij had eigen grasland aan de Leyweg en een boerderij in Kwintsheul waar al het hooi vandaan kwam voor de meer dan honderd paarden. Voor Jan waren deze dieren meer dan een bron van inkomsten. Hij kende de paarden niet alleen bij naam (Bonanza, Pasja, Akbar en vele anderen), hij zorgde er ook voor dat de dieren na hun trouwe dienst hun oude dag op het bedrijf mochten slijten. Ze werden nog ingezet bij rustige klusjes zoals de intocht van Sinterklaas, omdat deze toch altijd stapvoets werd gelopen. Hoewel de werkdieren, uit economische motieven, na de oorlog werden vervangen door Cadillacs, hield de firma tot ver in de jaren negentig van de vorige eeuw een twintigtal koetsjes aan, zodat menige Hagenaar nog op hun trouwdag met paard en wagen naar het stadhuis is vervoerd.

Firma Van der Lans werd een begrip in de regio. De stalhouderij werd niet alleen ingezet om de kroonjuwelen in 1940 van Huis ten Bosch naar Paleis Noordeinde te brengen, waarna deze meegingen naar Engeland, maar menig Hagenaar zat tijdens een uitvaart in een koets, of Cadillac, van Van der Lans.

Jurylid
Jan zat regelmatig zelf op de bok of achter het stuur en leerde op die manier veel mensen kennen. Dat hij in heel het land een veelgevraagd jurylid bij men-wedstrijden zou worden, had te maken met zijn kiene oog voor het edele dier maar ook, misschien wel vooral, met zijn talent om makkelijk contact te leggen, zijn positieve kijk op het leven en zijn vermogen om complexe zaken in één pakkende zin samen te vatten. Toen een nieuwsgierige neef bijvoorbeeld vroeg waarom Jan, die wel vele vriendinnen had, niet was getrouwd, sprak hij: ,,Niet alle soldaten sneuvelen", waarmee voor hem de kous af was. Jan woonde lang met zijn moeder en zus samen. Later kreeg hij een lieve vaste vriendin met wie hij veel plezier beleefde.

In het Haagse familiebedrijf, dat sinds 1897 bestaat, werkt iedereen mee. Jan hielp bij het wassen van de rouw- en trouwauto's, het verzorgen van de paarden en het poetsen van de koetsen. Hij hield van de reuring van het familiebedrijf, waarvan hij in 1995 het stokje aan de volgende generatie doorgaf. Hij bleef echter tot voor kort dagelijks op de Treilerweg in Scheveningen, waar Van der Lans & Busscher inmiddels gevestigd is, verschijnen. Jan liep tegen de negentig maar wist dankzij een scherpe blik op het planningbord nog altijd precies wat er aan de hand was.

Toen Jan in het ziekenhuis belandde, verzamelde de familie zich rond zijn bed. Sterven zonder laatste sacrament bleek voor hem niet mogelijk. Gelukkig was een bevriende priester van de kerk aan de Parkstraat bereid om direct te komen.

Jan van der Lans stierf, na een fantastisch leven, op 89-jarige leeftijd. Zijn indrukwekkende stoet van zeven koetsen en een volgauto deed menige automobilist heel even stilstaan.

In samenwerking met indebuurt Den Haag

Den Haag