Volledig scherm
Jordi de J. © Twitter

Jordi van X Factor naar jihadistenkamp

Zeven jaar geleden deed Jordi nog mee aan X Factor, een talentenjacht op tv. Maar nu zit de sympathieke buurjongen die opgroeide in Schipluiden achter de tralies. 'Jihad Jordi' werd gisteren in de boeien geslagen, omdat hij in Syrië een terroristentraining zou hebben gevolgd.

Als Jordi de J. een vrolijk blond ventje van 15 jaar oud is, is hij gek van muziek en dol op zingen. Stiekem droomt hij van een carrière in de spotlights. Hij probeert die droom te verwezenlijken, door mee te doen aan een talentenjacht op tv. Voor de jury zingt hij uit volle borst, doet zijn uiterste best om de leden van hun stoel te blazen. De blonde jongen die opgroeide in Schipluiden hoopt vurig het te maken.

Maar een ster wordt hij nooit. De oer-Hollandse Jordi kiest een heel ander pad, als hij op 18-jarige leeftijd tot over zijn oren verliefd wordt op een Antilliaans meisje. Zij is moslima, ook hij bekeert zich. Laat een baard staan, die zijn lieve, ronde gezicht omlijst. Scheert zijn hoofd kaal. Muziek past nu niet langer in zijn leven. Jordi is een orthodoxe moslim geworden.

Zijn buren in Delft, die wonen naast het flatje dat hij met zijn meisje heeft betrokken, zien Jordi in die tijd vaak voorbijfietsen. 'In zijn jurk', vertellen ze, doelend op zijn traditionele kledij. Soms plaagt de buurman hem, roept hij Jordi na: 'Hé Bin Laden.' Dan zwaait Jordi vriendelijk terug. Hij blijft de altijd aardige buurjongen.

Ziek van zorgen
In die tijd kent niemand hem nog als 'Jihad Jordi'. Maar dat verandert als in 2013 blijkt dat hij net als een grote groep andere jongeren uit Delft naar Syrië is vertrokken. Zijn vrouw heeft hij achtergelaten, samen met hun drie weken oude zoontje. Mousa, heet hij. Sinds de geboorte gaat Jordi door het leven als Abu Mousa al Gharib: vader van Mousa. De moeder van Jordi is ziek van de zorgen. De twee waren altijd zo close.

Zijn familie is dan ook opgelucht, als blijkt dat de toekomst van Jordi niet in Syrië ligt. Drie maanden na zijn vertrek is hij alweer thuis, sluit hij in zijn flatje in Delft zijn zoontje weer in de armen. Maar rust vindt Jordi daar niet.

Het lijkt wel alsof iedereen weet dat hij in Syrië is geweest. Wanhopige ouders klampen hem aan, op zoek naar informatie over hun zoons en dochters, die net als Jordi vertrokken om te vechten tegen president Assad. Buurtbewoners laten luidkeels weten dat ze hem 'niet moeten'. Ze scanderen leuzen voor zijn huis. Jordi moet weg, roepen ze.

En hij gaat. Weg van de journalisten, die hem willen spreken en die hij altijd met een lach afwimpelt. Hij wil rust, zegt hij. In Rotterdam duikt hij onder.

Lees meer vandaag in het AD.

In samenwerking met indebuurt Den Haag

Den Haag