Volledig scherm
PREMIUM
Monique de Graaf: ,,Laat ik zeggen dat ik vrede heb met hoe ik nu leef." © OrangePictures

Monique (49) ontsnapte uit de prostitutie en overkwam haar drugsverslaving

INTERVIEWIn acht weken tijd zette Monique de Graaf haar bewogen levensgeschiedenis op papier. In de periode dat ze worstelde met haar verslaving stonden de Geleenstraat en drugs centraal in haar leven. ,,De dealer zei: meisje je moet het niet doen."

Quote

Altijd ben ik bang dat er dan weer iets gebeurt waardoor het misgaat

Monique de Graaf

'Of ik gelukkig ben?' Monique de Graaf vouwt haar handen over elkaar. Het gesprek is nog niet zo lang gaande maar gaat al gauw naar het heden. Monique (49) vertelde eerst dat ze als vijftienjarige van huis liep, jarenlang zwaar verslaafd aan drugs was, maar ook weer overeind krabbelde. Onlangs schreef ze het boek Het Foute Pad over de periode waarin ze diep in de problemen zat, maar al pratende over toen verlegt ze haar aandacht naar het nu.

Ze leunt naar achteren in haar stoel op het terras van een restaurant, ver weg van Den Haag. Zwijgt, begint dan aarzelend. ,,Ik heb meer rust gekregen'', zegt ze. ,,En ik ben ook niet ongelukkig. Het is zelfs zo dat ik wel ergens blij van kan worden, maar dat zijn gevoelens die ik zelden toelaat. Altijd ben ik bang dat er dan weer iets gebeurt waardoor het misgaat. Misschien kan ik het beste zeggen: ik heb vrede met hoe ik nu leef.''

Haar Haagse periode - een tijd die de rest van haar leven heeft bepaald - begint een paar jaar nadat ze van huis is weggelopen. In een knalgele Mini met notenhouten dashboard rijdt ze van Groningen met haar vriend Jack naar Den Haag. Het idee: twee maanden geld verdienen in de prostitutie en dan snel weer terug naar Groningen. Van een vriend hebben ze gehoord dat er goed geld mee te verdienen is. Dat hebben ze hard nodig. Want na het roken van hasj waren ze langzamerhand verslaafd geraakt aan dope, bruin, ofwel heroïne.

Het gaat lekker. ,,Ik had een raam bij een inham halverwege de Geleenstraat en kon mijn klanten uitkiezen. In wie ik wel trek had, en wie niet. Ik verdiende 600 tot 1000 gulden per dag. 's Avonds schoof ik de bankbiljetten thuis onder het tapijt. Na twee maanden hadden we zoveel geld, dat we bleven.''

In samenwerking met indebuurt Den Haag

Den Haag