Diederik van Vleuten
Volledig scherm
PREMIUM
Diederik van Vleuten © Katinka Krijgsman

Theatermaker Diederik van Vleuten: Oorlogspijn is niet iets wat vanzelf verjaart

InterviewIn vredestijd praten over de oorlog. Het gebeurde hier in Nederland niet na 1945; het gebeurt nu niet in landen waar onlangs is gevochten. War Child vraagt daar in een campagne aandacht voor en SBS6 doet hetzelfde met een tv-serie. Theatermaker Diederik van Vleuten, telg uit een gezin waar ook lang werd gezwegen is blij met deze aandacht: ,,Je moet je hart luchten. Dat ventiel moet eruit.’’

Zelf zag hij het levenslicht pas eind 1961, maar zijn ouders waren wat je noemt oorlogskinderen: ,,Mijn vader is uit 1930, mijn moeder uit 1933. Bij ons thuis aan de eettafel rustte er geen taboe op hun oorlogstijd. Ik bedoel: wij heten Van Vleuten en niet Cohen. Mijn familie is niet naar de kampen gestuurd. Er werd dus over die jaren gesproken, zij het dat lang niet alles werd benoemd. De vader van mijn moeder zat in het verzet. Dat wist ze wel, maar hoe hoog, daar kwam mijn moeder pas een paar jaar geleden achter.’’

Op familiefeestjes had jouw opa daarover nooit opgeschept?

In samenwerking met indebuurt Den Haag

Den Haag