Doris is nieuw op deze basisschool in Deventer. En iedereen wil de nieuwe ‘leerling’ dolgraag uitlaten

videoJe hoeft het niet eens te turven om te weten dat het tientallen keren per uur gevraagd wordt: ,,Ahhhhh, mag ik ’m aaien?” Gevolgd door: ,,Hoe heet ‘ie?”. De Cees Wilkeshuisschool in Deventer heeft een heuse schoolhond. Doris heeft een aanstelling voor drie dagen per week, glimlacht Martin Hogeslag. 

Hij is de nieuwe directeur van de basisschool. En hij nam Doris mee. Groep acht is verguld met de Italiaanse Waterhond. Straks, als de kinderen aan Doris gewend zijn, mogen ze hem uit gaan laten. De kinderen staan in de rij. ,,In het speelkwartier natuurlijk”, zeggen de meiden. ,,En anders gaan ze twee keer per dag een rondje met Doris”, zegt Langeslag. Want het dier kan niet genoeg krijgen van kinderen

Volledig scherm
Doris is een echte schoolhond. Hij gaat al negen jaar met zijn baasje op pad. Op de Cees Wilkeshuisschool in Deventer is hij nog een bezienswaardigheid: zijn baas werkt hier sinds twee weken. © FOTO HISSINK

En de kinderen niet van Doris, weet Langeslag uit ervaring. Zeventien jaar lang was hij directeur van een Amsterdamse basisschool. De laatste negen jaar kwam Doris mee. ,,Uit nood geboren. Mijn vrouw moest een keer weg. Doris was vijf maanden, en ik kon niet anders dan hem mee nemen. Zijn ras is speciaal hypo-allergeen, dus dat was het probleem niet.” En de kinderen ook niet, bleek al snel. Doris ging vaker mee. 

Volledig scherm
Zo'n schat, die wil iedereen wel uitlaten. Welke achtstegroeper is het eerst aan de beurt? © FOTO HISSINK

Tommy

,,Iedereen voelt gelijk affectie. En een hond is een afleider. Een hele veilige manier om in contact te komen. Je spreekt niet altijd zomaar iemand aan. Maar Doris is heel aimabel. Hij heeft een roze neus, terwijl de meeste honden een zwarte hebben, en menselijke ogen. Kinderen hebben het niet door, maar hij heeft wat weg van Tommy van Sesamstraat en voelt daarom vertrouwd.”

Doris voelt het als iemand niet lekker in z’n vel zit. En leert kinderen hoe ze met honden om moeten gaan. ,,En heeft nooit genoeg van kinderen. Want dat is natuurlijk wel: je moet absoluut kunnen vertrouwen op een dier. Doris zal altijd de kinderen opzoeken. Maar loopt niet los door school. Ze is bij mij, of de kinderen laten hem uit.”

Droom

Langeslag kwam samen met zijn vrouw naar deze kant van het land omdat hij hier zijn droom kan waarmaken. ,,We vinden permacultuur belangrijk, je eigen eten verbouwen bijvoorbeeld,  en hier is de grond beter betaalbaar. Het kwam allemaal samen. En de school spreekt me aan. Op mijn oude school missen ze me. Maar Doris nog meer.”

Volledig scherm
Doris laat zich alle geknuffel welgevallen. Hoe meer hoe beter. © FOTO HISSINK

Op de Cees Wilkeshuisschool is Doris met open armen ontvangen. ,,Er was wel een ouder die wees op het protocol dat honden niet toegestaan zijn. Maar dat geldt niet voor Doris", grijnst Langeslag. En wie een beetje bezwaar had...die heeft Doris ondertussen zelf voor zich in genomen. Hij gaat er eens voor zitten, en laat zich alle aaihanden welgevallen. ,,Ik ben bang voor honden", zegt een meisje welgemeend. Maar al haar vriendinnen zitten al op de knieën. Het meisje steekt haar hand uit. Doris snuffelt eens een keer. Ook deze vriendschap komt vast goed dit schooljaar. 

Dieren op school

De Joppeschool heeft geiten, kippen, eenden. De Hovenschool wil de kippen weer in ere herstellen nu het schoolplein helemaal vernieuwd is. Maar de meeste basisscholen hebben geen dieren binnen de poorten, een enkele wandelende tak daargelaten. Het is vaak al lastig zat om de moestuin levend te houden, laat staan een dier te verzorgen in of om een gebouw waar niet altijd kinderen zijn. Er zijn wel scholen die met enige regelmaat naar de boerderij gaan, en daar ook regulier leskrijgen. Zo zijn de Oudaen en de Vrijeschool met enige regelmaat aan de slag bij de Natuurderij. Het probleem van dieren in de schoolomgeving is vaak de allergie waar sommige kinderen mee kampen. Doris is echter een Italiaanse waterhond en die staan er om bekend dat mensen die allergisch zijn voor hondenharen, meestal toch bij hen in de buurt kunnen zijn. 

In samenwerking met indebuurt Deventer