Volledig scherm
PREMIUM
De Synode van Dordrecht in 1619.

Is de Synode reden voor een feestje?

DORDT EIGEN-AARDIGDordrecht zal de komende maanden in het teken staan van 400 jaar Dordtse Synode. Het motto Ode aan de Synode bekt lekker, maar een ode houdt in dat er respect is. Van alle franje ontdaan was die synode in 1618 en 1619 toch niet meer dan een ordinaire afrekening met andersgelovigen en het verbod op het uitoefenen van hun godsdienst.

Volledig scherm
Johan van Oldenbarnevelt. © Museum Flehite

Over geloof valt niet te twisten. Dat gebeurde in de Tachtigjarige Oorlog wel. Er waren in oorlogstijd al wel spanningen tussen geloofsgroepen, maar door de gezamenlijke vijand Spanje werden die tegenstellingen onderdrukt. Ook waren er in oorlogstijd al spanningen tussen de leiders van de Republiek der Nederlanden. Aan de ene kant de stadhouder en militair Maurits van Oranje, de zoon van de in 1584 vermoorde Willem van Oranje, de Vader des Vaderlands. Aan de andere kant de politicus, raadspensionaris Johan van Oldenbarnevelt, de machtigste man in de Nederlanden. Een 12-jaar durende wapenstilstand (1609-1621) met Spanje werd gebruikt om in de verdeelde Nederlanden de onderlinge twisten te beslechten.

Maurits had als gelovige de kant gekozen van de gomaristen (contraremonstranten), Van Oldenbarnevelt stond om politieke redenen aan de zijde van de armenianen (remonstranten). In feite beëindigde Maurits op 26 augustus 1618 de politieke twisten door Van Oldenbarnevelt en een aantal andere intellectuele tegenstanders te laten arresteren, onder wie de briljante Hugo de Groot. In feite was dat een staatsgreep.

In samenwerking met indebuurt Dordrecht