Volledig scherm
Monique van der Ster: ,,Ik heb altijd gewild dat zingen mijn leven zou worden. Dat was het en dat is het.'' © Milan Rinck

'Meedoen aan The Voice? Ik wil helemaal niet beroemd worden'

In de spiegelElke week houden wij een regio- of stadgenoot een spiegel voor. Wat ziet hij of zij? Bevalt het spiegelbeeld? Vandaag: Monique van der Ster, zangeres, muzieklerares en cabaretière uit Dordrecht.

Quote

Om me heen zag ik de laatste jaren dat het werk afneemt als je ouder wordt

Monique van der Ster

Wat ziet u als u in de spiegel kijkt?
,,Oei, je treft me op een kwetsbaar moment. Ik ben 51, als je op die leeftijd in de spiegel kijkt... Maar goed, als ik dan toch iets moet zeggen: ik zie een sterke vrouw, met nog heel veel wensen en dromen.''

Maar leeftijd is toch maar een getalletje?
,,Ja. Absoluut, zeker weten. Maar in mijn vak krijg je met leeftijd wel te maken. Mijn mentor in de wereld van backing vocals was een koningin in de muziekwereld. Maar tien jaar geleden, ze was halverwege de 50, zag ik haar opeens wegkwijnen. Ze werd nergens meer voor gevraagd, werd heel ongelukkig en zat thuis. De pianist in onze cabaretgroep zat ook in zo'n fase. Hij werd ook nergens meer voor gevraagd. Dat wilde ik echt voor zijn.

,,Ik ben ruim 25 jaar een zeer veelgevraagd backing vocaliste geweest. Zong reclames in, dat doe ik nog steeds, en ik werkte met artiesten. Met Rene Froger, met allerlei andere artiesten. Op het podium en op de plaat. Maar om me heen zag ik de laatste jaren dat dat werk afneemt als je ouder wordt. Niet per se omdat je stem niet goed genoeg meer is, maar gewoon omdat er weer een nieuwe generatie zangeressen opkomt. Dat is goed, dat moet ook. Maar gelukkig heb ik een zijstraat kunnen inslaan. Ik ben absoluut niet gestopt met zingen, integendeel, maar ik doe gewoon andere dingen.''

Volledig scherm
Monique van der Ster in actie met Karin Levin in het Ambachtse theater Cascade. © Cascade

Plaats moeten maken voor een nieuwe generatie is vast niet makkelijk.
,,Het zorgt voor een nieuwe fase in mijn leven. Ik geef opeens heel veel les aan mensen die het leuk vinden om te zingen. Ik heb een koor en ik geef privélessen. Ik werk bovendien met een zangmethode op basisscholen, waar ik muziekles geef aan kinderen in de klas - terwijl ik ook leraren leer hoe ze muziekles moeten geven.''

U zingt, dus doet nog wel waar uw hart ligt.
,,Nou, ik heb wel even een écht zijstapje gemaakt, naar het onderwijs. Tien jaar geleden ben ik de pabo gaan doen, in de avond. Ik dacht: ik moet iets degelijks gaan doen met mijn leven. Een aantal jaar heb ik voor de klas gestaan. Daarnaast had ik mijn zangcarrière, want ik bleef natuurlijk zingen. Maar de afgelopen twee jaar ben ik weer volledig teruggekeerd naar het zingen. Ik ben weer veel meer gaan spelen en zingen.''

Niet doen waar je hart ligt, is dus geen aanrader?
,,Als ik nu muziekles geef aan groep 8 laat ik de leerlingen altijd filmpjes zien van mensen die hun dromen hebben waargemaakt. Zo probeer ik ze mee te geven dat als ze een studierichting moeten kiezen, ze dat echt met hun hart moeten doen. Want dat is het belangrijkste. Niet veel geld willen verdienen. Want je weet helemaal niet of dat lukt, en je weet ook niet of je daar gelukkig van wordt.''

Quote

Mijn kinderen kijken weleens naar The Voice. Dan zeggen ze: 'mam, we gaan je opgeven. Je zingt al die andere deelnemers er helemaal uit!'

Monique van der Ster

Toch koos u zelf op een gegeven moment wél voor een degelijk bestaan.
,,Ik dacht dat ik het nodig had, door wat ik om me heen zag. Vijfentwintig jaar heb ik topwerk gehad. In een werkveld waar je niet zo snel in terechtkomt. Dat was heel veel geluk hebben. Het was een enorm geschenk dat ik heb gekregen, maar het is niet gezegd dat het zo zou blijven. Ik dacht: ik moet een papiertje halen waarmee ik oud kan worden. Nu kan ik op mijn 60ste alsnog voor de klas gaan staan, als ik dat wil.''

U trad op in Ahoy, in De Kuip, in De Amsterdam ArenA. Dat kunnen niet veel mensen zeggen.
,,En het ging eigenlijk allemaal vanzelf. Ik deed met een bandje mee aan Veronica's Sterrenjacht, een voorloper van Idols. Lee Towers was een gast in een van de shows - hij hoorde wat ik kon. Zo werd ik er uitgeplukt. Van de ene op de andere dag stond ik op de grote podia. Ik ontdekte dat achtergrondzang mij heel goed lag. Je moet als achtergrondzangeres natuurlijk niet de drang hebben om zelf solo te willen gaan. Het gaat om je dienstbaar op willen stellen - meezingen, je stem aanpassen aan de artiest met wie je optreed. Dat lukte, ik bleek een geboren backing vocalist. Ik stond nooit in de Kuip met het idee dat ik liever vooraan wilde staan. Het was allemaal helemaal logisch.

,,Pas toen ik een jaar of 40 werd, besefte ik: dat ik dit mag doen is eigenlijk heel bijzonder. Helemaal niet vanzelfsprekend.''

Volledig scherm
Monique van der Ster en Karin Levin. © AD

De spotlights zijn alsnog voor u. U heeft tegenwoordig een solocarrière.
,,Ik had dat vroeger heel spannend gevonden. Lang vond ik mezelf als achtergrondzangeres beter dan als soliste. Maar ik voel me nu op mijn plek als solozangeres. Ik sta niet meer op grote podia, maar dat is niet zo belangrijk. Ik kan het nu gewoon overtuigend overbrengen. Veel beter dan toen ik 20 was. Ik ben ook totaal niet zenuwachtig meer. Terwijl ik vroeger doodnerveus zou zijn geweest.''

Wat betekent cabaret voor je?
,,Een jaar of vijftien geleden ben ik daar mee begonnen. Eerst in een cabaretrestaurant in Rotterdam, waar ik twaalf jaar optrad. Dat was lange tijd een fijn vast baantje naast al het freelance zingen. Maar dat restaurant ging failliet. Allemaal toestanden, heel jammer. Ik dacht toen: wat kan ik hier nog mee? Een collega en ik vonden al snel een impresariaat. Ons cabaretduo K&M is best succesvol geweest. Ik blijf het doen, maar het zwaartepunt ligt voor mij bij het zingen. Het was een spagaat. Nam ik mezelf serieus als zangeres? Of als grappenmaker? Dan kom ik toch weer uit bij het zingen. Ik zou nu heel graag met een liedjesprogramma in het theater staan.''

Bent u tevreden met hoe uw leven er nu uitziet?
,,Absoluut. Ik heb een fantastisch gezin, twee geweldige kinderen. Zij groeien en bloeien. Mijn zoon zit enorm in de lift als metaldrummer, hij gaat op tournee met grote metalbands in Amerika. Weet je, ik heb weleens gedacht dat ik beter in Amsterdam had kunnen wonen voor mijn loopbaan. Dat hebben we nooit gedaan. Nu besef ik: als we met ons gezin in het Gooi hadden gewoond, had ik wellicht geleefd voor mijn werk. Dat is nu nooit gebeurd. 's Avonds bleef ik nooit ergens slapen, ik reed altijd naar huis en koos altijd bewust voor mijn kinderen. Ooit kon ik op tournee met Candy Dulfer. Dat deed ik niet, omdat ik een klein kindje had. Mijn privéleven leed nooit onder de muziek.''

Daar heeft u nog altijd vrede mee.
,,Absoluut. Mijn kinderen kijken weleens naar The Voice. Dan zeggen ze: 'mam, we gaan je opgeven'. Je zingt al die andere deelnemers er helemaal uit! Maar dat wil ik helemaal niet. Ik wil niet beroemd worden. Ik heb altijd gewild dat zingen mijn leven zou worden. Dat was het en dat is het. Nog zeker twintig jaar.''

In samenwerking met indebuurt Dordrecht