Volledig scherm
Het gezin Kreeberg heeft het maar druk met het scheiden van hun afval. Wat te doen met een kapotte maillot,een waxinelichtje, de lucifer, het wattenschijfje? © Foto Cees van der Wal

Waar laat ik die stofzuigerzak?

AlblasserdamOm zelf te ervaren hoe gemakkelijk het is als je het eenmaal doet, startte deze maand de actie 100-100-100. Samen met 100 mensen, 100 dagen lang, 100% van je afval scheiden. Dit alles voor een beter milieu. Verslaggeefster Sandra Kreeberg doet mee.

Mijn dochter vindt mij absoluut niet milieuvriendelijk genoeg en ik moet toegeven dat ik niet altijd even consequent ben met het correct weggooien van plastic en gft-afval. Dus niet gehinderd door enige kennis van zaken besluit ik om mee te doen met de uitdaging alle afval te scheiden.

Hoe pak ik dit praktisch aan? Afvalverwerkingsbedrijf HVC, dat de campagne in 29 gemeenten heeft opgestart, onderscheidt de afvalstromen gft, plastic, pak & blik, oud papier en restafval. Bij twijfel over welk afval in welke bak moet, kan de 100-100-100.nu site worden geraadpleegd (gelukkig!).

Pedaalemmers
Om niet met twee pedaalemmers te zitten in mijn toch al niet zo grote keuken, plaats ik de afvalbak voor plastic in de schuur. Daarnaast zet ik een doos voor het oud papier. In de keuken staat een speciaal gft-pedaalemmertje naast mijn oude vertrouwde pedaalemmer. Nu is de uitdaging om de pedaalemmer voor restafval zo leeg mogelijk te houden, want elke week moet het restafval en het oud papier worden gewogen.

De eerste dagen kom ik goed door. De restafvalbak blijft leeg, maar wat een hoop plastic zit er al in de plasticafvalbak. Al snel kom ik erachter dat ik de afvalbakken beter van plaats kan verwisselen. En dat die laatste bijzonder snel aan een verschoning toe is.

Dan zit ik met een ontplofte stofzuigerzak. Buiten de rommel die dat geeft, zou ik niet weten in welke bak ik hem kwijt kan. Ik spoed me weer naar de computer om 'volle stofzuigerzak' in te tikken op de afvalsite. Een goedgevulde stofzuigerzak hoort, zoals ik al vermoedde, bij het restafval. En zo loop ik steeds weer op een neer tussen computer en de verschillende afvalbakken in ons huis. Ik houd me ineens bezig met triviale vragen als: waar laat ik een kapotte maillot, waxinelichtje, lucifer, wattenschijfje?

Dan gilt dochter het huis bij elkaar. Over haar plafond loopt een spin van een behoorlijk formaat. Ik pak het keukentrapje, een bekertje en een kartonnetje om de spin te vangen en terwijl ik, balancerend op het trapje, voorzichtig het bekertje over de spin heen zet denk ik onwillekeurig: in welke bak moet'ie?

Afgepast eten
Bijna de hele week presteer ik het om zo afgepast te koken dat ik geen etensresten overhoud. Maar dan stort zoon in tijdens het avondeten en zit ik met zijn overgebleven avondmaaltijd. Waar laat ik die drie aardappeltjes en een portie bloemkool? ,,In de gft bak," antwoord dochter kordaat met de iPad op schoot. Maar dat lijkt me een beetje vies. Daar komt toch ongedierte opaf? Er zijn vast medeafvalscheiders die van dit prakje een voedzaam soepje maken, maar zo'n doorgewinterd duurzaamheidstype ben ik (nog) niet. Ik besluit het prakje, in afwachting van creatieve ideeën, in de koelkast te parkeren. De volgende ochtend ontdek ik dat de koelkast ontzettend stinkt. Dus de gft bak wordt toch de eindbestemming.

Aan het eind van de eerste week weeg ik het oud papier. Met de doos erbij (ook oud papier) wijst de weegschaal 2,8 kilo aan. Het restafval weegt 306 gram (inhoud: een eenzame stofzuigerzak). Tegenover drie zakken vol plastic restaval en een naar bloemkool stinkende gft-container. Ik ben benieuwd wat er volgende week op mijn afvalpad komt.

In samenwerking met indebuurt Dordrecht