Volledig scherm
PREMIUM
© Shody Careman

De Zucht van Duncan zei alles

ANGELA KIJKT TVJournaliste Angela de Jong schrijft vijf keer per week een column over wat haar opvalt op televisie.

We hadden in de recente Songfestival-geschiedenis al het briljant getimede knipoogje van Douwe Bob. Dat bezat alles: jongenachtige charme, branie, lef. Homo of hetero, je smolt of je wilde of niet. Had hij dit geheime wapen als verrassingseffect bewaard tot de finale, waren wij veel hoger geëindigd dan de elfde plaats, daar geloof ik heilig in. Al zullen we natuurlijk nooit weten of we zonder de knipoog die finale überhaupt hadden gehaald.

Sinds donderdag hebben we De Zucht van Duncan. De korte, krachtig uitgeblazen ademstoot van ontlading nadat hij zijn laatste ijle ‘aaahahaaahahaaahahaaa’ eruit had geperst was in alles de tegenpool van die knipoog. Het was niet bedacht, niet gerepeteerd en straalde geen branie maar juist halve ontreddering en hele opluchting uit. Toch was het als beeld minstens even sterk als die knipoog, mede door de schuchtere manier waarop Duncan daarna met zijn handen over zijn gezicht wreef. Alsof hij zelf nog niet helemaal kon geloven dat het erop zat en hij het had geflikt.

Poll

Wat is het beste WK-strijdlied voor de Oranje Leeuwinnen?

Wat is het beste WK-strijdlied voor de Oranje Leeuwinnen?

  • Jan Smit & John de Bever - Wij zijn Nederland (54%)
  • Maan - Ik kom eraan (15%)
  • André Hazes - Wij zijn Oranje (19%)
  • Claudia de Breij - Zie die Leeuwinnen (7%)
  • Bureau Sport - 11 Voetbalvrouwen (4%)
22132 stemmen