Volledig scherm
PREMIUM
© VICTOR VAN BREUKELEN

Jerry nam plaats op de stoel bij een clandestiene kapper

columnSchrijver, journalist en columnist Jerry Goossens schrijft van dinsdag tot en met zaterdag over wat hem opvalt in de stad Utrecht. Dit keer over de kappersluiting.

Had ik weer: uitgerekend op de dag dat ook de kapper van overheidswege de deuren gesloten hield, stond ik in de agenda voor een knipbeurt. Om tien uur zou ik aan de beurt zijn, als eerste klant van de dag. Nou is een gemist kappersbezoek vanzelfsprekend geen halszaak. Op mijn leeftijd mag je blij zijn dat er überhaupt nog iets te knippen valt. Maar vanwege mijn wat al te enthousiast kroezende haar, onderhoud ik sinds mijn jeugd een traumatische verhouding met de herenkapper. Vroeger werd ik in rap tempo gesnoeid, alsof er in plaats van haar een buxus op mijn kruin groeide. Als volwassene meed ik de kapper daarom, wat steevast uitmondde in de coupe die Michael Jackson anno 1974 met zich meetorste. Zodra het echt de spuigaten uitgroeide, duwde ik een steevast tegenstribbelende mevrouw Goossens een botte schaar in de handen. Waarna het hele proces van voor af aan begon.

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht