Ton en Roos van Wijk worden vanwege hun 60-jarig huwelijk verrast door hun kinderen Karin en Edwin.
Volledig scherm
Ton en Roos van Wijk worden vanwege hun 60-jarig huwelijk verrast door hun kinderen Karin en Edwin. © DIJKSTRA, ROEL

Ton en Toos vieren 60-jarig huwelijk thuis: ‘Dankzij corona houden we geld over’

Eigenlijk hadden ze gisteren hun 60-jarig huwelijk groots gevierd; Ton (79) en Toos van Wijk (78). Te beginnen met koffie en gebak bij Hoppe in Schiedam. Vervolgens een tochtje met de fluisterboot om oude herinneringen op te halen om weer af te sluiten bij Hoppe met een buffet.

Maar toen kwam corona om de hoek kijken en liep het net even anders. Het echtpaar vierde hun diamanten huwelijk gewoon thuis, op de bank. ,,We hebben alles moeten afzeggen”, vertelt Toos ietwat teleurgesteld. Ton is iets positiever: ,,In plaats van dat het ons geld kost, houden we nu geld over’’, grapt hij. ,,Ach, we geven op een later moment nog wel een feestje.”

Rozen

Want één ding is zeker: 60 jaar getrouwd zijn is niet iets om zomaar aan je voorbij te laten gaan. Zo dachten ook hun kinderen Karin en Edwin. En dus verrasten zij hun ouders, samen met kleinkinderen en achterkleinkind, gistermorgen met 60 rozen en een ontbijtje. Ook bleek de voordeur versierd te zijn, was er een spandoek, gebak én kwam ‘de krant op bezoek’.

,,We zijn gewoon overdonderd door alles. Echt ge-wel-dig’’, vertelt een enthousiaste Toos. ,,Maar ook wel weer moeilijk, want we mogen niemand een knuffel geven.’’ ,,Nee, vanmorgen zat onze achterkleinzoon zijn gebakje op het stoepje te eten”, vult Ton aan. ,,Dat was zo aandoenlijk. Dan wil je zo’n mannetje even een pakkerd geven, maar dat mag niet. Doen we ook niet en mag ook niet.’’

Quote

Toos was echt een lekkere vrouw. Die móest ik hebben, dacht ik toen ik haar voor het eerst zag. Nou, dat is gelukt want ze was niet veel later zwanger.

Ton van Wijk, echtgenoot van Toos van Wijk

Hun huwelijk, 60 jaar geleden, was overigens niet zo feestelijk. Toos was namelijk 7 maanden zwanger van Karin toen zij min of meer gedwongen haar ja-woord gaf aan Ton, die op dat moment in Schiedam was. Haar echtgenoot zat veel op zee voor zijn werk.

,,Ja, dat waren nog eens andere tijden hè”, blikt Ton terug terwijl hij zijn vrouw ondeugend aankijkt. ,,Toos was echt een lekkere vrouw. Die móest ik hebben, dacht ik toen ik haar voor het eerst zag. Nou, dat is gelukt want ze was niet veel later zwanger.”

Levenslust

Een bulderlach volgt. Niet de eerste maar ook niet de laatste. Want als er één ding duidelijk is, dan is het wel dat Ton en Toos het nog steeds leuk hebben samen en levenslust uitstralen. ,,Ja, we hebben nog elke dag lol”, klinkt het eensgezind. ,,Zelfs als we, zoals nu tijdens de coronacrisis als twee bejaarden, elke dag datzelfde rondje om onze flat heenlopen.”

Overigens is hun huwelijk van 4 mei 1960 veertig jaar later nog eens overgedaan. Toen wel met alle toeters en bellen. Georganiseerd door de kinderen, Ton en Toos wisten van niets toen zij met een smoes naar het Schiedamse stadhuis werden gelokt.

,,Ik zei nog tegen Toos: ‘We zitten hier verkeerd joh, moet je al die mensen zien’. Bleken het onze eigen familie, vrienden en kennissen te zijn. Dat was nog eens een verrassing!”

Rijkdom

Nu, 20 jaar later, kan hun eigen geplande feestje niet doorgaan. ,,Dat is natuurlijk heel jammer, maar al die ellende is niet opgewassen tegen de rijkdom die wij nu hebben”, beseft Toos maar al te goed. ,,Maar het is wel een heel dubbel gevoel: wij voelen blijdschap, maar zien in onze kennissenkring ook mensen doodgaan aan corona. Er is dus ook veel verdriet.”

Maar gisteren dus even niet en ook vandaag is het nog feest als Ton 80 jaar wordt. ,,Dan ben ik echt een oude pik, al voel ik me helemaal niet zo hoor.”

In samenwerking met indebuurt Vlaardingen