Volledig scherm
PREMIUM
© EPA

In ogen van Iraanse machthebbers is wraakneming meer dan geslaagd

ANALYSEIran heeft wraak genomen voor de moord op topgeneraal Qassem Soleimani door twee bases van de Amerikaanse strijdkrachten met raketten te bestoken. Is dit het begin van een oorlog of blijft het hierbij?

Volledig scherm
Qassem Soleimani. © Reuters

Het kon natuurlijk niet uitblijven. Als je na de Amerikaanse drone-aanval op Qassem Soleimani op de luchthaven van Bagdad in duizendvoud wraak zweert – van opperste leider ayatollah Ali Khamenei tot generaals van de Republikeinse Garde, dan moet je je dreigement ook waarmaken. Als Iran nu op zijn handen zou blijven zitten, zou dat dubbel gezichtsverlies zijn. In het buitenland zou het regime een lachertje worden, te laf om de grote satan, de Verenigde Staten, te weerstaan. Maar nog belangrijker is het signaal in de richting van de eigen bevolking. De Islamitische Revolutie en haar leiders zouden lijden aan groot imagoverlies als de roep om wraak niet in praktijk wordt gebracht.

Bij het Iraanse antwoord is ook timing van belang. De wraakneming kon niet te lang op zich laten wachten. De raketten op de twee Amerikaanse bases in Irak moesten worden afgevuurd kort nadat generaal Soleimani in zijn geboorteplaats Kerman ter aarde was besteld. Daarmee werd de raketaanval een eresaluut.