Volledig scherm
PREMIUM
Fidan Ekiz © Joost Hoving

Het International Film Festival Rotterdam heeft voor mij hetzelfde gevoel als kerst

ColumnVoor mij is het een beetje als met kerst. Een paar weken lang staat alles om je heen in het teken van die dagen. Gezelligheid en saamhorigheid. Het International Film Festival Rotterdam roept bij mij hetzelfde gevoel op. 

Voor een filmverslaafde als ik, is het een feest om te zien dat mensen massaal naar onze stad komen om te doen wat ik heel graag doe: films kijken. Ook lekker doordeweeks. Moe of niet. Donderdagavond was ik bij A hidden life. De film, een waargebeurd verhaal, volgt Franz Jagerstatter en zijn vrouw Fani die wonen op het Oostenrijkse platteland. Franz, een onbezonnen held, weigert om te vechten voor de nazi's. Een besluit dat uiteindelijk dramatische gevolgen zal hebben.

De volgende dag moest ik vroeg op, en het duurde even eer ik doorhad dat deze film drie uur duurt. Op een aantal mensen na bleef de (Jurriaanse) zaal bomvol. Na afloop klonk, terecht, luid applaus. Ik denk net als vele anderen nog lang na over de films die ik zie, lees recensies, en roep mensen via sociale media op om het te gaan kijken.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam

Rotterdam