Volledig scherm
2012 De Australier Warren Rodwell met zijn ontvoerders op de Filipijnen © Internet

Lotgenoot Warren Rodwell: Ik denk vaak aan Ewold

De Australiër Warren Rodwell werd ontvoerd door terreurbeweging Abu Sayyaf in de Filipijnen, net als Ewold Horn. Vorig jaar blikte hij in een interview terug op de hel die hij overleefde.

Volledig scherm
Ewold Horn kwam om het leven. © AFP

,,Ik gaf al mijn bewakers een bijnaam. Je had Boeddha, dat was een luie dikzak. Koranman, die zat de hele dag in de koran te lezen. En Eddie Murphy - die leek gewoon heel erg op Eddie Murphy. Eddie vroeg me op een dag: Warren, als je bevrijd wordt, mag ik dan met je mee naar Australië? Ik zei: maar wat zetten we dan op je visumaanvraag? Beroep: terrorist? Dat wordt lastig, maat. Dat begreep Eddie wel. Dit klinkt misschien raar, maar ook in de hel moet je blijven lachen. Anders word je gek. Ik heb Abu Sayyaf overleefd doordat ik bleef lachen. Ook al begrepen die gasten mijn humor niet.”

Warren Rodwell (nu 59) werd vijftien maanden lang gegijzeld door de Filipijnse terreurbeweging Abu Sayyaf, dezelfde beweging die de Nederlander Ewold Horn al zes jaar gevangen houdt. Als één van de weinigen weet Rodwell wat de vogelliefhebber uit Groningen de afgelopen jaren heeft moeten doorstaan. ,,Toen ik vrijkwam, zeiden de artsen: nog een halfjaar in die omstandigheden en u was dood geweest.’’

5 december 2011 is de dag waarop zijn leven verandert. Rodwell, die dan al een tijdje in het deels islamitische zuiden van de Filipijnen woont, wordt overvallen door vier gewapende kidnappers van Abu Sayyaf. Ze schieten een gat in zijn hand, voeren hem mee naar een bootje en brengen hem in een paar uur naar een van de dichtbeboste eilanden in het gebied.

Gerucht

,,De eerste weken was ik meer dood dan levend. Ik lag gewond en ziek in een houten hutje in de jungle. En ik had geen idee of de wereld wist wat er met me gebeurd was. Ik werd meestal omringd door zeven man - vier bewakers op de hoeken van het kampje, een persoonlijke bewaker, een boodschapper die contact hield met de buitenwereld, en de leider. De bezetting wisselde voortdurend: de meesten hielden het hooguit een paar weken vol. En zodra er een gerucht was dat iemand ons had gezien, moesten we verkassen. In totaal ben ik op 28 verschillende plekken vastgehouden. En al die plekken voelden als het einde van de wereld.”

Via tussenpersonen geven zijn ontvoerders de losgeldeis door: 2 miljoen dollar. Om te bewijzen dat de groep hem in handen heeft, krijgt de boodschapper van de groep een ‘proof of life question’. Rodwell: ,,Ik zal de vraag nooit vergeten: ‘Waar gingen Jeff en Denise naartoe op huwelijksreis?’ Denise is mijn zus. Door die vraag wist ik dat de buitenwereld van mijn situatie wist. Ik dacht: nu komt er snel een oplossing.”

Maar wat Rodwell op dat moment niet weet, is dat de Australische regering - net als de Nederlandse - uit principe nooit betaalt voor gijzelaars. De familie van Rodwell wil wel betalen, maar heeft bij lange na geen 2 miljoen dollar. De onderhandelingen verlopen via allerlei tussenpersonen, en dus traag. Rodwell wacht intussen in totale onwetendheid in de jungle.

Hollywood

Volledig scherm
Rodwell kort na zijn vrijlating in een hotel in Manilla. © REUTERS

,,Ontvoerd worden is geen Hollywood. Het is vooral niks doen. De jongens die mij bewaakten, spraken geen Engels. Dus de enige die kon voorkomen dat ik zou doordraaien, was ikzelf. Ik was bang dat ik onthoofd zou worden, ik wist dat ze daartoe in staat zijn. Het dreigde me gek te maken, ik besefte dat ik er niet meer aan moest denken. Maar aan wat dan wel? Om de tijd te doden, begon ik mijn leven te overdenken. Alle mensen die ik ooit heb ontmoet, probeerde ik me voor de geest te halen. Ik ging fantaseren: wat was er gebeurd als ik destijds met dat leuke meisje was getrouwd? Hoeveel Amerikaanse presidenten ken ik eigenlijk, en in welke landen op de wereld ben ik geweest? En toen ik dat allemaal beu was: naar de lucht kijken. Hele dagen alleen maar gadeslaan hoe de zon beweegt. Ik raakte er langzaam aan gewend om de tijd zonder enige impuls door te brengen.”

De omstandigheden zijn zwaar. ,,Ik bewoog me amper, sprak zelden en kreeg alleen rijst. Mijn spieren werden dunner en dunner,ik raakte totaal verzwakt. Alles was nat en vies. Elke dag dacht ik na over ontsnappen. Soms waren we in de buurt van een dorpje: dan hoorde ik de motoren van bootjes, het geluid van de moskee. Maar ik besefte dat ik niemand kon vertrouwen: in die dorpjes zaten vast allerlei mensen die gelieerd waren aan Abu Sayyaf. Ik kon niets anders doen dan wachten. En bij elk moeilijk moment vroeg ik me af: zouden ze in Australië nog aan me denken?”

Op 25 december 2012 verschijnt op YouTube een video die is gemaakt in de Filipijnse jungle. Een broodmagere man, die nog slechts in de verte lijkt op de Warren Rodwell die zijn familie kent, kijkt in de camera en spreekt met zachte, schorre stem. ,,Mijn naam is Warren Richard Rodwell uit Australië. Ik zit hier nu al meer dan een jaar. Ik vertrouw Abu Sayyaf niet, ik vertrouw de Australische regering niet, ik vertrouw niemand. En het kan me niet schelen.”

Rodwell, nu: ,,Die periode was het dieptepunt. Ik had al maanden niets meer gehoord, had al weken geen woord meer gesproken. Ik was alle geloof in een goede afloop kwijt.”

Maar zonder dat hij het weet, naderen zijn kidnappers en de Australische onderhandelaars een akkoord. Rodwell verzwakt snel en zijn kidnappers beseffen dat ze niet lang meer moeten wachten. In maart 2013 wordt afgesproken dat de Australiër wordt vrijgelaten in ruil voor 100.000 dollar.

Vrijgelaten

Volledig scherm
Warren Rodwell, een paar jaar na zijn vrijlating met agenten in Manilla. © prive

Op de avond van 22 maart wordt Rodwell in een motorbootje gezet, dat hem dwars door de nacht naar het Filipijnse vasteland brengt. Na een tocht van zes uur wordt hij gedropt in een verlaten scheepswerf. ,,Ik strompelde naar het eerste pand dat ik zag. Ik zei tegen een bewaker: Hallo, ik ben net vrijgelaten door Abu Sayyaf. Is het na middernacht? De bewaker knikte. Toen zei ik: Geweldig. Dan ben ik vrijgelaten op de verjaardag van mijn moeder.’’

Inmiddels maakt de Australiër het weer redelijk tot goed. Hij houdt zich intensief bezig met de rechtszaak tegen zijn kidnappers, die momenteel op de Filipijnen wordt gevoerd. Rodwell zegt twee jaar nodig te hebben gehad om zich na zijn vrijlating te hervinden. ,,Het eerste jaar heb ik alleen maar naar het plafond gestaard. Ik had 472 dagen lang geen normaal gesprek gevoerd. Ik wist niet meer wie ik kon vertrouwen, ik wist niet eens meer hoe ik simpele beslissingen moest nemen. Dat was ik verleerd.”

  1. Flatbewoner New York vermorzeld door vallende lift in superdeluxe woontoren

    Flatbewo­ner New York vermorzeld door vallende lift in superde­luxe woontoren

    In New York is gisteren een 30-jarige bewoner van een superdeluxe appartementencomplex in Manhattan op gruwelijke wijze om het leven gekomen nadat hij was geplet door een lift. Op het moment dat Sam Waisbren, het slachtoffer, op de begane grond de lift uitstapte en één voet in de lobby had gezet viel de nog volle lift met geopende schuifdeuren plotseling keihard een verdieping omlaag. De man was volgens de politie op slag dood.