Mandarin Pollepel
Volledig scherm
PREMIUM
Mandarin Pollepel © AD

Mandarin in Amersfoort maakt wat de Nederlanders smaakt: een beetje China, een beetje Indonesië en dan flink roeren

Gouden pollepelDe servetten zijn parmantig gevouwen bij Mandarin, de stoelen staan keurig in het gelid. Het is een kwestie van aanschuiven, bestellen en eten maar! Maar helaas, ook Amersfoortse rijsttafels blijven leeg deze coronatijden. Doe dan maar een Chinese ‘reistafel’, 4, 7 kilometer verderop.

Verfijning

Als gastarbeiders kwamen Chinezen een eeuw geleden naar Nederland. Het merendeel voor de stoomvaart, maar al snel zochten ze hun toevlucht in de keuken. Spijtig genoeg verloren ze er hun ziel, want de Nederlanders wilden slechts een melting pot. Een gemiste kans, want geen enkel land kan bogen op zo’n oude culinaire traditie als China. De verfijnde keukens van Guangdong, Shanghai, Peking en Sichuan met al hun technieken en texturen zijn het ontdekken waard. Dat de meeste Chinese koks in ons land schuilgaan achter schuifdeurtjes is dan ook eigenlijk een schande.

Ja hoor, dit is weer zo’n typisch Chin. Ind. Spec. Rest. dat met afkortingen 23 neonletters uitspaart op de gevel, witte ‘voederbakken’ door het schuifloket sjoelt en de verwesterde oosterse kost in snel gevouwen pakketten aan het wachtend leesmappubliek slijt — kroepoek en sambal bij? Ik moet eerlijk zijn: geef mijn Chin. Ind. portie maar aan Fikkie. Of Frans Bauer voor mijn part, maar daar heeft u als lezer natuurlijk geen boodschap aan.

Gelijk heeft u. En vele Chinezen weten dat al tientallen jaren, want het Chin. Ind. Spec. Rest. maakt simpelweg wat de Nederlanders smaakt: een beetje China, een beetje Indonesië en dan flink roeren. In de jaren 80 telde Nederland meer dan tweeduizend van dit soort restaurants. Veel wijze oosterlingen schikten zich in de afgelopen jaren echter naar nieuwere horecatrends: sushi, bowls en all-you-can-eat.

In samenwerking met indebuurt Amersfoort

Amersfoort