Volledig scherm
Chaos in Sao Paulo © AD

De GP van Brazilië, welkom in de ongeorganiseerde chaos

Onze verslaggevers Arjan Schouten en Rik Spekenbrink volgen het Formule 1-circuit op de voet. In blogs melden ze wat hen verbaast in de wereld van pk’s en glitter en glamour.

Volledig scherm
© Getty Images

Door Arjan Schouten

Erg hoog zal de Braziliaanse GP niet op de bucketlist-lijstjes van de Max Verstappen-fans staan. Te ver. Te duur. Te onveilig. Maar mocht u toevallig toch al in Zuid-Amerika zijn, ergens in november, het is wel een aanradertje, hoor. Vooral omdat het hier in niks lijkt op de minutieus georkestreerde Grands Prix die we kennen uit Europa. Het is hier een chaos. En niet eens een georganiseerde chaos. Op het circuit valt het nog wel mee, al ziet zelfs een blinde dat Interlagos sinds de jaren zeventig natuurlijk eindeloos is opgelapt en bijgeschilderd. Maar vooral hoe je er als bezoeker komt is een ervaring die je eens meegemaakt moet hebben. Het Autodromo José Carlos Pace ligt namelijk niet ergens buiten de stad op een verlaten industrieterrein of in een nietszeggend dorpje op een half uur rijden van downtown zoals in Austin. Nee, Interlagos ligt gewoon midden in de woonwijk Interlagos. En dat is op z’n zachtst gezegd niet de beste wijk van miljoenenstad São Paulo.

Vanaf de luchthaven kruip je eerst tergend langzaam met duizenden andere automobilisten in een nooit oplossende file over de Rodovia Ayrton Senna naar de stad. Niet de fijnste ervaring na een vlucht van dertien uur, maar daarna zal u nooit meer klagen over dat kwartiertje file van en naar kantoor. Als eenmaal de wolkenkrabbers - São Paulo heeft er bijna 20.000 - opdoemen, zet je koers naar de Cidade Dutra in het zuiden van de metropool. Afbrokkelend beton, verlopen muurschilderingen, provisorische tentjes van lakens en dekens met zwervers onder elk viaduct, kappertjes, koffiebarretjes, failliete winkels met houten planken voor de ramen, je kijkt er je ogen uit. Helemaal bij elk stoplicht, waar straatverkopers hun slag willen slaan. De aanbieding deze week: tien rafelige handdoeken voor de prijs van zeven. Alsof je peinzend in de file opeens bedenkt: verdomd, handdoeken, die had ik nog nodig. Het aanbod bestaat verder uit kaneelstokken, telefoonhouders, kauwgom, Sultana’s, rozijntjes, chips en bacon. Ook populair, de mannetjes met ruitenwisserbladen. Die vervangen ze wel even voor een vriendenprijsje, als u eindeloos wacht op groen. Desnoods van een huurauto, doen ze echt niet moeilijk over.

Luister hier naar de podcast Pitstop over de Grand Prix van Brazilië en de Nederlandse Grand Prix:

Borden van de Formule 1-organisatie staan er niet. Zoek het allemaal zelf maar uit. De gemeente heeft hier en daar piepkleine bewegwijzering richting Autodromo José Carlos Pace hangen, dat moet genoeg zijn. Maar volg je die dan, over de kilometers lange Avenida Interlagos, dan kom je dus absoluut niet bij het circuit uit. In de buurt ja, maar u dient het laatste stukje zelf uit te vogelen.

Gelukkig herkende ik gisteren op de hoek van een doodlopend straatje een enorme zwarte meubelzaak, gespecialiseerd in sofa’s. Maakte ik daar vorig jaar ook niet een u-bocht, op weg naar Gate 7? Ja, dit moest ‘m zijn. Praça Enzo Ferrari, stond er op een bordje. Kon niet missen.

Ga het ook een keertje doen, maar wees wel gewaarschuwd. Reis niet alleen, neem dan liever een taxi en vertrek terug naar uw hotel voor het weer donker wordt. Want achter al die vrolijke kleurtjes en dat bruisende straatleven, huist ook een minder fijne kant van São Paulo. Die van straatbendes die voor een rood stoplicht nabij Interlagos heel goed het onderscheid kunnen maken tussen een local en een westerling met veel geld op zak en misschien wel een tablet of een laptop. En nee, die verkopen geen rozijntjes.