Volledig scherm
PREMIUM
Martin van Veenendaal hield van een dolletje. © Privealbum

Martin hield van zijn gezin én van een dolletje: op kantoor stak hij weleens een rotje af

Van wieg tot grafIn de rubriek Wieg tot Graf vertellen we het verhaal achter een familiebericht. Deze keer het levensverhaal van Martin van Veenendaal (1944 - 2019). Hij trok anderen uit hun chagrijn. Logistiek planner en taxichauffeur Martin gaf warmte, liefde en behulpzaamheid.

‘Nu ben je weer alleen. En ik moet je ook de hele dag missen. Ik hou van jou schat. Mooie vrouw. Veel kusjes, Martin.’ Als haar man voor dag en dauw was vertrokken voor een lange dag werken, wist Bep van Veenendaal dat ze op de kast, aan de koelkast of op tafel een briefje kon vinden met daarop een lieve tekst van haar echtgenoot. De vele briefjes heeft Bep allemaal bewaard. Vaak was de strekking van de teksten hetzelfde: een liefdesverklaring met woorden van gemis. Dikwijls met een geruststellende toon: ‘Doe maar rustig aan, het komt wel goed.’ Als Bep ongerust of chagrijnig was, trok Martin haar uit die emoties. Soms kwam het woord sorry op de briefjes voor, als Martin vond dat hij wat onredelijk was geweest tegen zijn vrouw. Daar keek Bep dan vreemd van op, want in haar ogen was Martin altijd de goedheid zelve. Een man die meer dan 57 jaar trouw was geweest aan haar en haar op een voetstuk plaatste. De vader van hun drieling voor wie hij zichzelf wegcijferde.

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht