Volledig scherm
PREMIUM
De kas van de lommerd in de Korte Lombardstraat. © Dienst STADSONTWIKKELING EN VOLKSHUISVESTING/HAAGS GEMEENTEARCHIEF

De handen van mijn moeder beefden als ze een wit envelopje met sieraden leegschudde op de balie

Lieve RachelLeo van der Velde schrijft wekelijks een brief aan kleindochter Rachel (7) waarin hij haar vertelt over het Den Haag van toen. Deze week over een stiekem bezoekje aan de lommerd. 

In de achteruitkijkspiegel zie ik dat je op de achterbank naar buiten kijkt en tegelijkertijd luistert. ,,Leeft die ome Jan nog en kan ik ook bij hem mijn knuffels brengen en dan geld krijgen?” vraag je op een gegeven moment. Ik lach en zeg dat ‘Ome Jan’ de bijnaam was voor de lommerd, de bank van lening, zoals de Gemeentelijke Kredietbank in de Korte Lombardstraat in het verleden werd genoemd. We moeten doorrijden want je ouders en je zusje Chloë staan dadelijk bij mij voor de deur.

In samenwerking met indebuurt Den Haag

Den Haag