Volledig scherm
PREMIUM
De schoonouders van Leo (links), zijn oma en zijn ouders © Privéfoto

Brieven van opa: Wie niet horen wil moet maar voelen

Lieve RachelLeo van der Velde schrijft wekelijks een brief aan kleindochter Rachel (7) waarin hij haar vertelt over het Den Haag van toen.

Volledig scherm
Leo van der Velde en Rachel. © Frank Jansen

Bij mij speel je het liefst op zolder. Achter de boekenkasten waar je een eigen plekje hebt. Dan knip je de wereldbol, die een lamp is, aan.

Je gaat zitten op het vintage kamelenzadel dat ik als koksmaatje nog in Egypte heb gekocht. Soms blader je in oude fotoboeken. Vooral die met ontelbare kiekjes van je vader. De stoffige dozen met zijn Lego en met z’n treintjes bekijk je vluchtig. Je doet net of je dat houten beeld van de bebaarde Spaanse ridder - met zwaard, waar je een wijnfles in kunt verstoppen - niet ziet. Als peuter was je daar bang voor. 

Weer terug in de huiskamer kijk je aandachtig om je heen. ,,Wat krijg ik later? Ik bedoel, als je er niet meer bent. Over heel veel jaar.” Ik zeg dat je nu al mag kiezen. ,,Dan wil ik graag je auto, opa.” Lachend leg ik uit dat je eerst een rijbewijs moet halen. Je hebt een ander plannetje. ,,Ik verkoop je auto en dat geld zet ik op een rekening. Daar koop ik later een scooter van.”

In samenwerking met indebuurt Den Haag

Den Haag