Volledig scherm
PREMIUM
© Ilja Keizer

'Mirjam was tot tranen geroerd: ik had weer een manier om Tonio in leven te houden’

Adri van der HeijdenVan schrijver Adri van der Heijden verscheen zojuist Mooi doodliggen, de opmaat naar MX17, een roman waarin hij zichzelf en zijn vrouw laat sterven en hun zoon alleen achterblijft. ,,Mirjam was tot tranen toe geroerd dat ik weer een manier had gevonden om Tonio in leven te houden.’’

Paspoort
Adrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden

Geboren
15 oktober 1951 in Geldrop.

Opleiding
Studeerde enige tijd psychologie en filosofie aan de universiteit van Nijmegen en esthetica in Amsterdam.

Loopbaan
Debuteert in 1978 onder het pseudoniem Patrizio Canaponi met Een gondel in de Herengracht. In 1983 publiceert hij het eerste deel van de cyclus De tandeloze tijd, De slag om de Blauwbrug. In 2003 begint hij een nieuwe cyclus: Homo duplex. Zijn requiemroman Tonio, over zijn verongelukte zoon uit 2011, wordt een kwart miljoen keer verkocht. Hij wint er de Libris Literatuur Prijs en NS Publieksprijs mee. In 2013 wordt aan Van der Heijden de P.C. Hooft-prijs toegekend.

Privé
Woont in Amsterdam, is gehuwd met schrijfster Mirjam Rotenstreich.

Adri van der Heijden, dat is toch die schrijver die bang is zijn boeken af te maken? Die man die romans belooft die nooit verschijnen? Ergens begrijpt Van der Heijden wel dat hij die reputatie heeft, zelfs bij zijn eigen uitgever. Er ligt nog een hele stapel manuscripten thuis, vijftien om precies te zijn. Vijftien onvoldragen romans, novelles, delen van de cycli De tandeloze tijd, Homo duplex, van alles, half af, driekwart af. Wachtend op de laatste punt.

,,Ik heb er lang over nagedacht. Ik ben helemaal niet bang om een boek af te maken, ik begin vaak juist met het slot en werk dan naar voren. Waar ik bang voor ben, is om goeie ideeën voor een nieuwe roman niet te gebruiken. Om ze, onsmakelijk gezegd, te aborteren voordat ze tot wasdom zijn gekomen. Ik haal niet alle deadlines en dat brengt me soms wel in moeilijkheden.’’ Met een lachje: ,,Of eigenlijk permanent in moeilijkheden.’’

Nu is er dan toch weer eentje: Mooi doodliggen. Zoals gebruikelijk in het oeuvre van Van der Heijden is ook dit verhaal ontsproten aan de werkelijkheid, al is dit er eentje in de categorie ‘bijzonder buitenissig’. Een kritische Russische journalist, Moerasjko, wordt voor de deur van zijn appartement in Kiev ogenschijnlijk vermoord door handlangers van ‘president Tsaar’, alias Poetin, maar de aanslag blijkt in scène gezet door de Oekraïense geheime dienst. Terwijl iedereen ontsteld is door de brute moord, komt Moerasjko de volgende dag uit het niets binnenlopen bij een persconferentie over zijn dood.

Onwaarschijnlijk? Het overkwam de Russische journalist Babtsjenko in de echte wereld. Op 29 mei van dit jaar, het was wereldwijd op televisie. ,,Waar het mij om gaat, is het liefdesverhaal van een man die zich schijndood houdt en de verwachting heeft dat zijn vrouw hemelhoog juichend reageert als hij niet dood blijkt te zijn. Maar zo zit de wereld niet in elkaar. Zij wordt woedend. Dat is zijn grote misrekening en hij zal uiteindelijk alles verliezen.’’

De schrijver ontvangt thuis in Amsterdam-Zuid, in zijn bibliotheek die van vloer tot nok is gevuld. Enkele ingelijste posters van verfilmde romans staan op de grond, zoals De helleveeg uit 2016 en natuurlijk Tonio, van Paula van der Oest, met Pierre Bokma in de rol van de door verdriet overmande schrijver die zijn 21-jarige zoon verliest bij een verkeersongeluk. Gebaseerd op het hartverscheurende requiem dat Van der Heijden nooit had willen schrijven, maar dat zijn grootste beststeller werd.