Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Colijn © Arie Kievit

Wendy (44) is ziek: De dood lijkt me héérlijk

Ik heb GeleefdAnnemarie Haverkamp praat met mensen over hun leven en het einde dat nadert. Uitvaartverzorger Wendy overwon borstkanker maar hield er een spierziekte aan over. Ze slikt zware pijnstillers. ,,Het jammere is dat ik een steeds hogere dosis nodig heb, mijn pijn stabiliseert niet.’’ Als de pijn ondraaglijk wordt activeert ze het euthanasietraject. 

,,De dood lijkt me héérlijk”, zegt Wendy Colijn (44) op het terras achter haar huis. In de rolstoel draait ze haar ogen ten hemel. Doodgaan betekent geen pijn meer hebben, helemaal vrij zijn. Ja, zegt ze, dat is iets om naar uit te kijken.

Niet dat ze het leven zat is. Maar je door de dagen slepen in een gesloopt lichaam, dat wil ze niet meer. Overigens gaat het nu redelijk, vertelt ze terwijl ze een van haar honden achter de oren kriebelt. Dankzij een nieuw medicijn is de euthanasieverklaring weer even in de la beland. Haar pijnscores zakten immers van een 9 naar een 7 - voor haar het verschil tussen leven en dood. ,,Het jammere is dat ik een steeds hogere dosis nodig heb, mijn pijn stabiliseert niet.’’