Volledig scherm
PREMIUM
© Silvia Philippi

Uit de kast, in de kast

homo-acceptatieDe homo-acceptatie in Nederland is groot, volgens de officiële cijfers. Toch kruipen sommige homo's, lesbiennes en biseksuelen jaren na hun coming-out weer in de kast. 'Het is er de laatste jaren niet toleranter op geworden.'

CANAL PARADE
Vandaag is The Canal Parade, sluitstuk van de EuroPride (23 juli-7 augustus). De bonte parade door de grachten van Amsterdam start om 13.30 uur op de Prinsengracht. Dit jaar doen tachtig boten mee. De Canal Parade wordt sinds 1996 gehouden in Amsterdam en is met honderdduizenden toeschouwers een van de drukst bezochte evenementen van het jaar. Thema dit keer is join our freedom, feel free to join us!. Opvallende boten zijn onder meer de ‘toga-boot’ met advocaten, en de world religion boat, met onder anderen een imam, een rabbijn en een pastoor.
canalparade.nl

Volledig scherm
© Silvia Philippi

'Een stap terug in de tijd. Zo voelde Mark van der Werf (40) het toen hij opeens zweeg over zijn seksuele geaardheid. Van der Werf, journalist en auteur van onder meer Meester Mark Draait Door, vertelde openlijk dat hij homo was, tot hij als leerkracht op een 'zwarte school' in Rotterdam ging werken. Daar kreeg hij het dringende advies om niet tegen ouders en kinderen te vertellen dat hij samenwoonde met een man.

Van der Werf: ,,Achteraf bezien vind ik mezelf een slapjanus: ik was immers al op mijn 17de uit de kast gekomen en was er op verschillende werkplekken altijd voor uitgekomen. En dan, als dertiger, houd je het opeens verborgen. In het lerarenteam wist iedereen dat ik homo was, maar toch adviseerde de leiding me om er - voorlopig - mijn mond over te houden, uit angst voor negatieve reacties van ouders. Mijn eerste reactie was: wat een onzin, ik vertel het gewoon. Ik dacht dat het juist goed zou zijn als kinderen en ouders een 'gewone' homo zouden zien, iemand die niet in een string op een boot staat te paraderen. Toch heb ik het niet verteld.''

Dat was vooral uit praktische overwegingen. Van der Werf: ,,Ik had al de grootste moeite om mijn zaken in de klas op orde te krijgen, en ik had gewoon geen zin in gezeur. Ik dacht heus niet dat er direct een islamitische vader met een slagersmes aan mijn bureau zou staan als ik zou vertellen dat ik homo ben. Maar de schoolleiding wilde me in bescherming nemen. En daar kon ik me wel in vinden. Dacht: als ik straks wat lekkerder in mijn vel zit, kom ik er wel aan toe. Maar dat moment is nooit gekomen; ik ben na anderhalf jaar alweer uit het onderwijs gestapt."

Van der Werf is niet de enige lhbt'er (lesbienne, homo, biseksueel, transgender) die lang na zijn coming-out opeens zijn mond maar houdt. Dat klinkt misschien merkwaardig, in het eerste land van de wereld (2001) dat het homohuwelijk wettelijk mogelijk maakte. En in het land dat op ranglijsten van homo-acceptatie (stelling: 'homoseksuele mannen en lesbiennes moeten vrij zijn om hun leven te leiden zoals zij dat zelf willen') jarenlang Europees koploper is (inmiddels samen met Zweden en Denemarken).

Toch blijkt uit de laatste lhbt-monitor (2016) van het Sociaal en Cultureel Planbureau dat 35 procent van de Nederlanders het aanstootgevend vindt als twee mannen elkaar in het openbaar zoenen (bij hetero's is dat 12
procent). En 35 procent van de Nederlanders heeft bedenkingen als hun kind zou gaan samenwonen met een partner van gelijk geslacht. De resultaten van het onderzoek deden COC-directeur Tanja Ineke verzuchten dat er nog veel werk aan de winkel is. ,,Het laagje acceptatie in Nederland is dunner dan het lijkt."

Mark van der Werf ziet dat ook. Niet eens door extreem anti-homogeweld, met de schietpartij in de homoclub in Orlando in juni als recent dieptepunt, maar meer hoe er in Nederland met elkaar wordt omgegaan. ,,We zijn er de laatste jaren niet toleranter op geworden. Als je alleen al ziet hoe mensen elkaar bij het minste of geringste voor rotte vis uitmaken op social media.''

Lhbt'ers worden voorzichtiger met iets zeggen over hun geaardheid uit angst voor negatieve reacties. Zoals Jennifer Delano (32). Ze vertelde altijd openlijk dat ze biseksueel is. Vertelde, want ze is bang voor negatieve reacties van geloofs­genoten. ,,Ik vrees dat ik met pek en veren de kerk word uitgejaagd."

Ze vindt haar zelfcensuur eigenlijk hoogst merkwaardig. ,,Want ik geloof oprecht niet dat mensen 100 procent hetero kunnen zijn. Ik heb meerdere relaties met práchtige vrouwen gehad en heb er volop van genoten; vrouwen zijn nu eenmaal prachtige wezens. Nu heb ik een monogame relatie met een man en heb ik me aangesloten bij een vrij streng gereformeerd kerkgenootschap.

,,Hoewel ik anders ben en ik mijn geaardheid niet kan uiten, voel ik me thuis in de kerk. Ik ben gelovig, en in sociaal opzicht doen ze geweldige dingen, variërend van picknicken tot buurtprojecten en activiteiten met kinderen. Voordat ik me kon aansluiten bij de kerk, zijn hier drie keer kerkdelegaties langsgeweest. Zij vonden het al niks dat ik samenwoon met een man, je hoort immers getrouwd te zijn. Laat staan dat ik ga vertellen over mijn veroveringen uit het verleden en dat ik ook op vrouwen val. Ik was al blij dat ik door de ballotagecommissie kwam."

Na een incident, vlak nadat ze was toegetreden tot de gemeenschap, deed ze haar mond nog verder dicht. ,,We deden een spel met kinderen. Bij een vraag deed ik heel luchtig over het blauw en roze van de popjes. Ik zei dat het niet uitmaakte of het mannetjes of vrouwtjes waren. Ik werd streng gecorrigeerd door een ouder. 'Een man trouwt met een vrouw, en anders niet'. Vanaf dat moment dacht ik: hier moet ik mijn waffel over houden."

  1. ‘VS waarschuwden Engeland dat ze diplomatenvrouw die Harry doodreed zouden weghalen’

    ‘VS waarschuw­den Engeland dat ze diplomaten­vrouw die Harry doodreed zouden weghalen’

    Amerika heeft de Britse regering op de hoogte gebracht van haar voornemen de van het doodrijden van Harry Dunn (19) verdachte diplomatenvrouw terug te halen naar haar thuisland. De Britten maakten daar bezwaar tegen maar dat mocht niet baten. De Amerikaanse Anne Sacoolas vertrok kort na het dodelijke ongeval met gebruikmaking van de diplomatieke immuniteit van haar man en ontkwam daarmee vooralsnog aan strafrechtelijke vervolging.