Volledig scherm
Sebastian Larsson viert de WK-kwalificatie met de meegereisde fans in San Siro. © AFP

Hoe het engeltje op de schouders Zweden naar het WK bracht

Vooropgesteld, dat Zweden het WK heeft bereikt is ontegenzeggelijk heel knap. In een poule met onder anderen Frankrijk en Oranje als tweede eindigen en vervolgens viervoudig wereldkampioen Italië in de play-offs opzij zetten, dat verdient alleen maar lof. Maar dat er een engeltje op de Zweedse schouders zat, staat óók buiten kijf.

Volledig scherm
Andreas Granqvist en Robin Olsen protesteren na de goal van Bas Dost, die wordt afgekeurd © EPA

Op doelsaldo eindigde Zweden boven het Nederlands elftal in groep A van de WK-kwalificatie – en dat mag eigenlijk een wonder heten. Denk maar eens terug aan 6 september, op een dinsdagavond in Solna. Oranje was beter dan de Zweden en bij een 1-1 stand zocht het team van toenmalig bondscoach Danny Blind naar de bevrijdende 1-2. En die kwam er in extremis, via het hoofd van invaller Bas Dost. Scheidsrechter Daniele Orsato - ja, cynisch genoeg een Italiaan - besliste echter anders. Hij zag onterecht een duw van de topscorer van Sporting Portugal en keurde het doelpunt af.

(Al moet Oranje ook de hand in eigen boezem steken, gezien de gemiste kansen en het geklungel van Kevin Strootman dat de openingstreffer van Marcus Berg inleidde.)

En dan die blunder van Hugo Lloris, de doelman van Frankrijk die twintig seconden voor het laatste fluitsignaal bij een 1-1 stand tegen Zweden op avontuur ging en de bal zo inleverde bij Ola Toivonen. De oud-PSV’er wist wel raad met dat buitenkansje en plaatste de bal tien seconden voor tijd van achter zijn eigen middenlijn in het lege doel: 2-1. Toen vreesden we al: dit zou wel eens het doelpunt kunnen zijn dat Nederland het WK ging kosten.

Tekst loopt door onder de video van de blunder van Lloris:

Stuntje

Oranje bleef hoop houden en liet het uiteindelijk op de laatste twee kwalificatieduels aankomen. Bij een stuntje van Luxemburg in Solna – niet ondenkbaar want een 0-0 was ook al gelukt in het Stade de France tegen Frankrijk – had Oranje bij winst tegen Wit-Rusland kwalificatie voor Moskou weer in eigen hand. Alleen een monsterzege van de Zweden zou die opdracht schier onmogelijk maken en bondscoach Dick Advocaat sloot dat al meteen uit. ,,Die winnen niet met 8-0, wat is dat nou voor stomme vraag?”

Noem het een onthutsend zwak Luxemburg of noem het een geweldige piek van de Zweden. Het wérd 8-0 in Solna. Ook Oranje won, met 1-3, maar die 8-0 was al de genadeklap voor het Nederlands elftal. Alleen een zege met zeven doelpunten verschil in de onderlinge confrontatie met Zweden zou Oranje nog naar het WK kunnen brengen en (uiteraard) gebeurde dat niet.

Tekst loopt door onder de samenvatting van Zweden - Luxemburg:

Play-offs

En dus kon Zweden zich gaan opmaken voor de play-offs tegen grootmacht Italië. Jakob Johansson schonk de Zweden de zege in de heenwedstrijd, maar dat de return in San Siro een lastige klus ging worden was al meteen duidelijk. En ja, misschien had Italië wel recht op twee penalty’s. Daar staat tegenover dat ook de Zweden zomaar twee strafschoppen hadden kunnen krijgen.

Antonio Mateu Lahoz gaf er geen één, Zweden hield stand en gaat naar het WK. Verdiend, dat absoluut, maar ook met een portie geluk.

Bekijk hier de samenvatting van hoe Zweden stand hield in San Siro: