Volledig scherm
Debby Willemsz (r) en Nomi Stomphorst moedigen langs de kant hun teamgenotes van Oranje aan in het duel met Roemenië tijdens het gewonnen EK 2018 in Barcelona. © Orange Pictures

Waterpoloster Debby Willemsz met vertrouwen terug naar Oranje en gaat voor vaste plek onder de lat

regiosportDebby Willemsz had een halfjaar geleden nooit verwacht dat ze ooit nog het badpak van Oranje zou dragen. De 25-jarige keepster was het zat om tweede keus te zijn. Na het plotselinge vertrek van concurrente Laura Aarts werd de keepster van Widex/GZC DONK gevraagd terug te keren in het nationale team. Dat doet ze graag.

Weinig waterpolosters zijn zo open over haar gevoelens als Debby Willemsz. Ze vertelt zonder blikken of blozen over de twijfels rond haar topsportleven. April dit jaar maakte ze bekend te stoppen bij Oranje vanwege motivatieproblemen. Ze voelde 'geen waardering' bij de nationale ploeg.

Halverwege juni deed Willemsz voor het laatst aan waterpolo. Inmiddels is ze weer volop in training. ,,Ik moet mijn conditie weer opbouwen en op niveau komen. Ik ben wel iets minder fit dan de rest. Na vijf rondjes ben ik bekaf", zegt Willemsz lachend.

,,De break heeft mij echt goed gedaan. Ik was heel bang om in een zwart gat te vallen, maar dat is totaal niet gebeurd. Op mijn werk bij SportUtrecht heb ik veel geleerd. Ik baal ervan dat ik dat moet opgeven, maar deze kans op de Olympische Spelen laat ik niet varen.”

Begin juli werd Willemsz door bondscoach Arno Havenga gevraagd of ze wilde terugkeren in Zeist. ,,Met onze mental coach heb ik sessies gehad toen Arno mij belde voor het WK. Ik heb ook met haar gezeten toen ik besloot te stoppen. Zij kent veel van mijn gedachten en gevoelens. Wil ik dit en ga ik dit wel doen? Ik kan het wel keihard roepen, maar het betekent dat ik alles ervoor moet laten. Maar tijdens mijn gesprek met Arno dacht ik: ik ga gewoon naar de Olympische Spelen. Arno belde mij niet voor niets. Dat voelt fijn en geeft vertrouwen."

Pittig

Binnen twee weken na haar besluit te stoppen bij Oranje tekende de inwoonster van Spijkenisse een contract bij haar oude club CN Mataró. 

,,Alles was rond, maar als ik weer bij Oranje zou aansluiten, kon ik niet naar Spanje toe. Dus zou ik terug naar GZC DONK moeten, terwijl zij Larissa Kuijpers hadden gehaald. Daar moest ik allemaal rekening mee houden. Dat was een pittige periode. Ik heb Mataró meteen laten weten dat Arno mij had gebeld en dat ik drie weken de tijd had om een beslissing te nemen. Ik wilde graag open zijn naar de club toe. Ze reageerden heel begripvol toen ik bekendmaakte bij GZC DONK te blijven, want ze wisten dat ik heel graag naar Mataró wilde gaan. Het deed zeer om te zeggen dat ik toch niet zou komen. De club voelt als mijn tweede thuis. Ik had zelfs al wat spullen daar gedropt. De sportdirecteur van Mataró stuurde mij nog een e-mail waar ik bijna van moest huilen. Zo tof en lief. Ze hadden ook kunnen zeggen: jammer Debby, maar je komt hierheen. Dan zou ik een advocaat moeten inschakelen. Nu denk ik dat ik in de toekomst altijd nog terug naar Mataró kan", aldus Willemsz.

Quote

De sportdirec­teur van Mataró stuurde mij een e-mail waar ik bijna van moest huilen. Zo tof en lief. Ze hadden ook kunnen zeggen: jammer Debby, maar je komt hierheen.

Vriendinnen

Net als de andere internationals komt Willemsz alleen in de KNZB-beker uit voor GZC DONK en traint ze één keer per week in het Goudse Groenhovenbad. ,,Dat vind ik erg jammer, maar ik ben al blij dat ik überhaupt kan blijven. Het is leuk dat Brigitte Sleeking en Maud Megens naar GZC DONK zijn gekomen. Verder is het heel tof om met Nomi Stomphorst, Isabella van Toorn en Marloes Nijhuis samen te spelen. Voor het gevoel zou het lekker zijn om volgende week de eerste prijs binnen te halen", doelt ze op de strijd met bekerwinnaar Polar Bears om de Supercup in het Alphense zwembad Aquarijn.

Willemsz gaat er niet vanuit dat ze bij Oranje direct eerste keepster wordt. Ze gaat de strijd aan met de talenten Joanne Koenders en Sara Buis. 

,,Ik ben niet terug omdat ik verwacht meteen onder de lat te liggen. Ik zie wel meer kansen dan toen Laura er was. Arno koos altijd voor haar. Ik hoefde maar één klein dingetje verkeerd te doen en hij koos voor Laura. Dat vond ik helemaal niet leuk, maar nu wil ik het achter me laten. Door hard te trainen hoop ik op speeltijd, zodat ik Arno kan laten zien wat hij de afgelopen jaren heeft gemist. Ik wil nóg beter worden dan ik al was. Maar misschien ben ik na drie maanden zonder waterpolo bagger geworden en heb ik vier maanden de tijd om op niveau te komen.’’

,,Ik had nooit verwacht dat Laura zou stoppen", gaat ze verder. ,,Zij wilde het topsportleven niet meer. Ik wilde de verplichtingen niet meer. Ik had het gevoel dat ik van alles moest en maakte me druk om anderen. Het topsportleven wilde ik nog wel, want ik zocht het binnen twee weken op bij Mataró. Alleen bij het Nederlands team kon ik het niet meer opbrengen. Nu ben ik weer supergemotiveerd."

✉ Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Gouda en omstreken?
Schrijf je hier in!

 WhatsApp ons!

Heb jij een nieuwstip of opmerking? Stuur ons een bericht op 06-52470195

In samenwerking met indebuurt Gouda