De redactie in Rotterdam: normaal een drukke bedoening.
Volledig scherm
De redactie in Rotterdam: normaal een drukke bedoening. © AD

Wij hebben een dergelijke crisis ook nooit meegemaakt

achter de schermenHoofdredacteur Paul van den Bosch beschrijft hoe de AD-redactie met het coronavirus omgaat. Over extra puzzels, minder sport en een digitale vrijdagmiddagborrel.

Paul van den Bosch.
Volledig scherm
Paul van den Bosch. © Angeliek de Jonge

Nog maar anderhalve week geleden liepen we met onze eigen AD-delegatie door de binnenstad van Rotterdam. Ik moet toegeven: de twijfel of daar over twee maanden inderdaad tienduizenden fans van het Eurovisie Songfestival zouden feestvieren, had toen al toegeslagen. Toch vonden we rond de Binnenrotte, waar het festivalterrein zou komen, een aantal prachtige locaties voor onze videomensen om stand up-jes te maken. Dat zijn pratende hoofden in een herkenbaar decor. Dat was slechts tien dagen terug. Er leefde nog lichte hoop, maar eigenlijk tegen beter weten in. Omdat we allemaal voelden dat er iets steeds sneller, onheilspellender en meedogenlozer oprukte; het coronavirus.

U weet inmiddels hoe het met het Songfestival in Rotterdam staat. En met het EK-voetbal dat komende zomer deels in Nederland zou plaatsvinden. En al die andere evenementen. Zoals de Invictus Games in Den Haag, en de Grand Prix van Zandvoort en noem ze maar op. En ons hele sociale leven eigenlijk. Naar de lange termijn geschoven.

Uit elkaar

Op onze redacties zijn de beslissingen over ESF en EK deze week voor kennisgeving aangenomen. Logisch en onvermijdelijk en weer verder. Er komen heus nieuwe kansen in virusvrije tijden. Als er dan nieuwe plannen nodig zijn, openen we de bureaulades, daar liggen ze in. Veel belangrijkere zaken hebben nu voorrang.

Net als velen van u leven de verschillende redacties van het AD bij de dag. De kantoren zijn grotendeels verlaten. Het AD heeft er zes in de Randstad, met het hoofdkantoor in Rotterdam. Er zitten, verspreid over die ruimtes, nog maar een paar redacteuren die teksten redigeren, kranten opmaken en de website verzorgen. Zij zijn essentieel in het logistieke proces. Uiteraard houden zij gepaste afstand van elkaar. We hebben de werkplekken letterlijk uit elkaar gehaald. Iedereen die binnenkomt, moet eerst zijn handen wassen. We proberen ons aan alle voorschriften te houden.

Voor de rest werkt iedereen thuis, want de regel is: ‘blijf weg als je niet op de redactie hóeft te zijn’. Daar lopen we tegen dezelfde zaken aan als u waarschijnlijk. Lerende of spelende kinderen aan de keukentafel die ook aandacht verdienen - is de WiFi wel sterk genoeg? - voortdurend overleg via app of video-verbinding, daardoor heel veel prikkels en ondertussen geen werkelijk sociaal contact met de collega’s. Bij AD Utrechts Nieuwsblad en AD Amersfoort proberen ze dat vandaag te ondervangen door een experimentele vrijdagmiddagborrel per video.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

De redactie in Amersfoort ligt er verlaten bij.
Volledig scherm
De redactie in Amersfoort ligt er verlaten bij. © AD

Drukkers

Ondertussen komt de krant nog elke dag uit (met grote dank aan bijvoorbeeld alle drukkers, bezorgers en chauffeurs!) en zijn meer Nederlanders dan ooit dagelijks op onze digitale kanalen te vinden. Want zoals elke crisis maakt ook het coronavirus de behoefte aan informatie en nieuwsontwikkelingen duidelijk. Aan een papieren of digitale gids ook, om je een beetje bij de hand te nemen. Wat onderneem je met de kinderen nu ze de hele dag thuis zijn? Welke series moet je vooral zien en welke boeken lezen? En, belangrijk bij regionale media: welke prachtige initiatieven gebeuren er bij mij om de hoek waarbij mensen elkaar helpen? Je wordt er soms stil van, als je het leest. Zelf werd ik enorm geraakt door het verhaal van Conny (73) die haar dementerende man Martin (74) niet meer kan bezoeken in het verpleegtehuis. En Martin begrijpt het niet, kan het niet begrijpen. In heel Nederland zijn nu veel Conny’s en Martins. Of Wessels. Columnist Wessel Penning beschreef hoe hij zijn eveneens dementerende moeder niet de aandacht kan geven die zij verdient.

Extra puzzels

Een aantal lezers wees mij op de extra puzzels in het regiokatern van de AD-titels. Waarom publiceren wij die? Het antwoord is heel eenvoudig: het helpt u wellicht om de dag fijner door te komen. Nu het sociale leven stilligt, beginnen de dagen op elkaar te lijken, vindt u ook niet? Wij hebben zelfs overwogen educatieve pagina’s te maken voor de kinderen. Maar onze scholen zijn bewonderenswaardig snel overgeschakeld op het digitale lesgeven, laat alle scholieren vooral daaraan hun focus geven.

Quote

Wie weet waar we de komende weken nog toe moeten besluiten?

Paul van den Bosch

Zo zijn we voortdurend bezig met aanpassingen. Vanaf komende maandag maken we bijvoorbeeld voorlopig even geen regionale sportverhalen. Er is geen regionale sport, alle clubs zijn letterlijk op slot gegaan. Ook AD Sportwereld is teruggegaan in het aantal berichten en verhalen. Sportredacteuren die hun dagelijkse nieuwsportefeuille leeg zien raken, werken nu soms op andere redacties waar we handjes nodig hebben. De populaire rubriek ‘De Pollepel’ verdwijnt voorlopig in zijn vertrouwde vorm. Wij willen op dit moment geen horeca recenseren, nu zij letterlijk strijden om hun voortbestaan. En deze rubriek is bestemd om onze lezers aan te moedigen om in goede restaurants te gaan eten. Maar die zijn dicht. Uiteraard zullen we wel schrijven over regionale en lokale initiatieven die restaurants ondernemen en over artiesten die via internet blijven optreden.

Menselijke keten

Het is pionieren, omdat ook wij een dergelijke crisis nooit hebben meegemaakt. We wisten dat onze zorgprofessionals belangrijk waren, maar iedereen op de voorpagina en via AD.nl aanmoedigen om ’s avonds om 20.00 uur voor hen op straat te klappen? Een maand geleden hadden we het niet bedacht. Afgelopen dinsdag deden we het bij alle titels van het AD. Wie weet waar we de komende weken nog toe (moeten) besluiten? Wij in elk geval niet.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Een lege redactie in Utrecht.
Volledig scherm
Een lege redactie in Utrecht. © AD

Tot slot zou ik u willen meenemen naar een actie van AD Utrechts Nieuwsblad. In Utrecht werd afgelopen woensdag herdacht dat precies een jaar geleden de tramschietpartij plaatsvond. Door alle maatregelen was een massale bijeenkomst uitgesloten. Onze redactie in Utrecht riep iedereen in de krant en online op een foto van zichzelf te sturen. Zodat we daarmee een menselijke keten konden maken. Honderden mensen stuurden hun foto in. Het leverde een bijzondere omslag om het regiokatern op en een fotogalerij op AD.nl/utrecht. Het is een van die momenten die ervoor zorgden dat ook wij bij het AD deze week nooit meer zullen vergeten.

Blijf gezond, zou ik u vooral willen meegeven en voor wie ziek is, word hopelijk snel gezond. Meer hebben we op dit moment echt niet te wensen.

Reageren? Mail ons!

  1. Lezers steunen krantenbezorgers: “Stroopwafels aan de deur als blijk van waardering”
    Achter de Schermen

    Lezers steunen krantenbe­zor­gers: “Stroopwa­fels aan de deur als blijk van waardering”

    In Nederland staan elke dag 6000 bezorgers bij het krieken van de dag op om de kranten van DPG Media te bezorgen bij de abonnees. Dat klepperen van de brievenbus is in het dagelijks leven voor veel mensen een vaste waarde en een belangrijk onderdeel van hun ochtendritueel. Opstaan, douchen, ontbijten, mét een verse krant. Zo zijn we dat gewend. Nu het coronavirus Nederland heeft lamgelegd, is de rol van de krantenbezorger nóg belangrijker geworden. De krant is voor veel abonnees een anker, een houvast. En alle zeilen worden bijgezet om die ‘huisvriend’ te blijven bezorgen.
  2. Hans Nijenhuis: We maken ongekende tijden mee, maar ik hoop dat het u goed gaat
    Achter de Schermen

    Hans Nijenhuis: We maken ongekende tijden mee, maar ik hoop dat het u goed gaat

    Beste lezer, Hoe is het bij u? Ik hoop dat u het goedmaakt. Dat u en uw naasten gezond zijn. Dat is toch het belangrijkste, merken we weer. Bij ons op de redactie maken we ongekende tijden door. Jeroen kon niet met vakantie. Sanne kon juist niet van vakantie terugkeren. Marloes moest haar bruiloft uitstellen. Marleen mocht op een begrafenis niemand knuffelen. Wessel mag tot 14 april zijn moeder niet zien en hoopt dat zij hem dan nog herkent en Eefje werd flink ziek.