Waarom zeggen alle psychiaters ‘ja’ tegen mdma?

VideoMdma is al jaren de populairste partydrug in Nederland. Ondanks dat het op de opiumlijst staat, zien wetenschappers ook de medische potentie. De positieve effecten van mdma - het maakt je socialer en minder geremd - zouden namelijk ook kunnen helpen bij de behandeling van psychiatrische stoornissen. Psychofarmacoloog Kim Kuypers (Universiteit Maastricht) onderzoekt dit. ,,De sociale effecten van mdma zou de gesprekken tussen patiënt en psychiater ten goede kunnen komen.”

De Universiteit van Nederland heeft ook een podcast. Vind afleveringen terug op Spotify en iTunes.

In het uitgaansleven wordt mdma zowel in pure kristalvorm gebruikt als in pilvorm (beter bekend als xtc). Omdat xtc naast mdma ook verschillende opvulstoffen bevat, richt Kuypers zich in haar onderzoek vooral op de pure vorm. Het onderzoek is niet makkelijk, want de drug staat sinds de jaren 80 op de opiumlijst en wordt daarom bestempeld als harddrug. Een groot deel van de mensen wil er dan ook vooral zo ver mogelijk vandaan blijven. Maar de mensen die wel eens een pilletje hebben genomen, zijn vaak ook bekend met de positieve effecten. Op de dansvloer is het voordeel dat je energie krijgt en úren kan dansen. Het voelt ook intens, je wordt er knuffelig van en krijgt een praatkick. ,,Mdma nemen voelt als verliefd zijn, maar dan honderd keer sterker!” hoort Kuypers haar proefpersonen zeggen.”

Volledig scherm
Foto ter illustratie. © Shutterstock

Mdma als medicijn

Quote

Mdma maakt je socialer en zorgt ervoor dat je graag contact wilt maken met anderen, ook in een gesprek bij de psychiater

Het zijn juist deze effecten die wetenschappers op het idee brachten om dit middel toe te passen in de behandelkamer. ,,Maar mdma als medicijn is niet eens een heel nieuw idee”, vertelt Kuypers. In 1912 is mdma al uitgevonden als mogelijk medicijn en in de jaren 70 werd het gebruikt in relatietherapie. Tegelijkertijd belandde het op de straat en in de partyscene, waarna het op de opiumlijst terechtkwam.

We zijn inmiddels vijftig jaar verder en inmiddels denken wetenschappers dus weer na over de mogelijkheden. De huidige behandelingen helpen niet voor iedereen. ,,We moeten dan vooral denken aan mensen die geblokkeerd zijn door opgelopen trauma’s of last hebben van angststoornissen”, legt Kuypers uit. Mdma maakt je socialer en zorgt ervoor dat je graag contact wilt maken met anderen, ook in een gesprek bij de psychiater.

Hoopvolle resultaten

Kuypers’ ideale beeld is dan ook dat je de eerste drie keer bij de psychiater een kleine dosis (75 mg) inneemt voor de sessie, waardoor je je meer zal gaan openstellen. Dit zou kunnen zorgen voor een kickstart van de therapie. In Amerika zijn ze al verder met dit onderzoek en zijn de resultaten veelbelovend. Daar onderzochten ze wat een lage dosis mdma doet bij patiënten met een posttraumatische stressstoornis (PTSS) of mensen die last hebben van sociale angst. De helft van de patiënten volgde therapie met mdma en de andere helft kreeg een placebo. Na twee sessies waren de stress- en angstsymptomen van patiënten die mdma kregen al veel sterker gedaald dan die van de patiënten die een placebo kregen.

,,Zulke resultaten zijn hoopvol en bieden uitkomst voor een heleboel patiënten”, vertelt Kuypers. De reis van mdma naar medicijn is nog wel een uitdaging. De algemene tendens in de maatschappij is om illegale middelen te brandmerken als slecht of levensbedreigend, maar volgens Kuypers moeten we ook bedenken dat mdma wereldwijd al door ontzettend veel mensen getest is. Daarnaast hebben we het in therapie over een veel lagere dosis dan gebruikelijk is in het Nederlandse uitgaansleven en is de behandelkamer een gecontroleerde omgeving onder toezicht van de psychiater.

Volgens Kuypers moet de angst voor illegale middelen dan ook plaatsmaken voor nieuwsgierigheid en goed wetenschappelijk onderzoek, zodat we de kans hebben om de potentie van deze stoffen te ontdekken. 

*Dit is een wekelijkse bijdrage van de Universiteit van Nederland

Bekijk hieronder meer video’s van de Universiteit van Nederland:

  1. Hondenjaar toch niet hetzelfde als zeven mensenjaren: zo bereken je de ‘echte’ leeftijd van je viervoeter

    Hondenjaar toch niet hetzelfde als zeven mensenja­ren: zo bereken je de ‘echte’ leeftijd van je viervoeter

    Wetenschappers hebben een nieuwe methode ontwikkeld om de ‘echte’ mensenleeftijd van honden te berekenen. In plaats van een simpele rekensom bekijken ze de verandering in het dna van de hond en leggen ze die naast het veranderende dna van de mens. Daarna volgt een veel lastigere rekensom. Het wijdverbreide idee dat de mensenleeftijd van jouw hond zijn ‘eigen leeftijd keer zeven' is, kan daarmee in de prullenbak.