Volledig scherm
PREMIUM
© Shody Careman

'Onze liefde zit in de kleine dingen'

Liefde in UtrechtHij was haar eerste vriendje. Zij zijn eerste vriendinnetje. Gerard (86) en Ans (84) zijn al 67 jaar samen.

Quote

Ik moet er niet aan denken dat er een moment komt dat hij er niet meer is

Ans Vocking

,,Bent u van de worst?'' Het is een van de meest gestelde vragen die Gerard (86) en Ans Vocking (84) krijgen. Gerard is de kleinzoon van de grondlegger van Vockingworst, maar hij heeft nooit in het bedrijf gewerkt. ,,Wel eet hij elke ochtend een bruine boterham met twee plakjes Vockingworst", vertelt Ans met een glimlach. ,,Misschien zijn we daarom wel zo oud geworden."

,,We zijn net Jut en Jul, zei ik onlangs tegen m'n man toen we allebei oud en ziek op het randje van het bed zaten. Ik was grieperig en Gerard heeft sinds twee jaar Parkinson. Z'n spieren zijn heel stram en hij kan niet zoveel meer praten." Ans vertelt het met een lach, maar in haar stem klinkt lichte onrust door. ,,Het is best zwaar om voor iemand te zorgen, maar ik moet er niet aan denken dat er een moment komt dat hij er niet meer is. Hij is mijn eerste vriendje en ik ben zijn eerste vriendinnetje. We zijn vergroeid met elkaar. Er zijn oudere stellen die bij elkaar blijven, omdat het hoort. Bij ons is het omdat we heel veel liefde voor elkaar voelen."

Dansles
Ans loopt naar het dressoir en pakt het fotoalbum van hun huwelijk, dat zestig jaar geleden plaatsvond. In het boek prachtige zwart-wit foto's van dames in elegante jurken en mannen in driedelig pak, compleet met hoge hoed. Op dat moment hadden ze zes jaar verkering. Ze kenden elkaar van de kerk én van dansles, waar Gerard speciaal naartoe was gekomen omdat hij wist dat Ans er ook was. Alleen dat dansen, dat ging niet zo goed. ,,Hij kwam op zijn legerkisten binnen, de dansleraar kreeg een hartverzakking. 'M'n vloer', dacht hij. En toen moest hij op zijn sokken."

De danscursus heeft Gerard nooit afgemaakt. Verkering met Ans wist hij te regelen. Al was het onder lichte druk. Een van de jongens van de parochie was op Gerard afgestapt en had gezegd: 'Heb jij wat met haar? Anders is ze van mij'. Dat liet hij zich geen twee keer zeggen. Nu, 67 jaar later, waarin ze zeven kinderen hebben gekregen, opa en oma zijn geworden van elf kleinkinderen en een achterkleinkind, zitten ze stiekem heel trots te wezen. ,,Zestig jaar huwelijk, dat is toch wel heel bijzonder. We hebben zelfs een brief van de koning gekregen. Bij zeventig jaar huwelijk komt hij langs, maar dat gaan we niet redden hoor."

Hoogtepunten
Warm vertelt Ans over de hoogtepunten van hun liefde: ,,Trouwen, kinderen krijgen, kinderen die diploma's haalden..." De romantische momenten vindt Ans moeilijker om te benoemen. ,,Gerard is niet zo'n romanticus." En dan begint Gerard te glimlachen en zegt hij zachtjes: ,,In bed wel.''

,,Als je vraagt naar romantische momenten, denk ik aan de grote reizen die wij samen gemaakt hebben naar Amerika, Qatar, Aruba en Venezuela. Onze kinderen hebben daar tijdelijk gewoond. Maar voornamelijk zit de liefde bij ons in kleine dingen. Door de stad liepen we altijd hand in hand. En hij nam elke zaterdag een bloemetje voor me mee van de bloemenmarkt. En soms een bonbonnetje... Weet je wat het is: als je ouder wordt, lever je steeds wat in. Zoals het vakantiehuis in Zeeland, de auto en nu met Gerards gezondheid zijn we eigenlijk voornamelijk thuis. Daarom is het zo belangrijk dat je het goed hebt samen. Dat je die liefde voor elkaar voelt."

'Ik hou van jou'
Even later zijn we toeschouwer van zo'n mooi, klein en heel intiem moment: wanneer het stel naast elkaar op de bank zit om op de foto te gaan, leunt Gerard naar Ans toe en fluistert heel zachtjes 'ik hou van je' in haar oor. Wanneer iemand niet zoveel meer kan praten zijn dat de mooiste woorden die je kunt horen.

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht