Volledig scherm
Rechtenstudent Rafi Sherzad (29) in het Weizigtpark in Dordrecht. © Maartje Brockbernd

‘Alles wat achter me ligt, wil ik vergeten’

VAN DE STRAATFotograaf Maartje Brockbernd en verslaggever Robin Nanninga lopen wekelijks iemand tegen het lijf. Deze keer kwamen ze rechtenstudent Rafi Sherzad (29) tegen in het zonovergoten Weizigtpark in Dordrecht.

,,Ik studeer rechten, in Rotterdam. Ik ga drie dagen in de week naar de uni. De rest studeer ik gewoon thuis in Dordrecht en soms buiten, zoals nu! Ik woon nu vier jaar in Nederland. Mijn Nederlands is nog niet zo goed. Ik kom uit Afghanistan. Daar wil ik het liever niet over hebben. Dat vind ik niet prettig. Ik wil een nieuw leven beginnen. Alles wat achter me ligt, wil ik vergeten. Dat zijn trieste dingen die ik daar heb meegemaakt.

Quote

Het Nederland­se rechtssys­teem is totaal anders dan het Afghaanse rechtssys­teem. Het is hier goed geregeld. Dat vind ik echt prachtig

Rafi Sherzad

Hier woon ik samen met mijn gezin, een vrouw en twee kinderen. Mijn dochter is negentien maanden en die is hier geboren. De oudste, een zoon, is elf en die is geboren in Afghanistan. Ik ben in Nederland hertrouwd. Zij is ook Afghaans, maar zij woonde al heel lang hier. Ze is hier twaalf of dertien jaar geleden naartoe gekomen.

Ik ontmoette haar toen ik hier in Nederland voor het eerst een afspraak had met mijn advocaat. Ik was aan het zoeken naar zijn kantoor, in Eindhoven. Daar ging ik... het was moeilijk te vinden. Mijn vrouw heeft me toen geholpen. Ik kwam haar tegen op straat. We hebben meteen nummers uitgewisseld en contact gehouden.

Toen ik haar nog niet kende, was ik echt alleen. Ik had niemand. Zij heeft me heel veel geholpen hier, met alles. Ook met de Nederlandse taal. Ik ben nu echt gelukkig.

Het is het eerste jaar dat ik hier studeer. In Afghanistan werkte ik voor de mensenrechtencommissie, later ben ik begonnen als advocaat. Daar heb ik theologie gestudeerd. Afghanistan is een islamitisch land en rechters, advocaten en de officier van justitie moeten daar allemaal theologie studeren. Dat is de regelgeving.

Ik heb nu studiefinanciering. De eerste jaren heb ik een uitkering gehad. Naast mijn studie sport ik. Ik ga vijf keer per week naar de sportschool. Gewoon om conditie te houden. Ik heb ook gebasketbald bij Rowic, maar daar is nu geen tijd meer voor met de studie.

De bachelor duurt drie jaar en dan in het vierde jaar een master. Hier advocaat worden is echt moeilijk, maar ik wil wel iets in die richting. Het Nederlandse rechtssysteem is totaal anders dan het Afghaanse rechtssysteem. Het is hier goed geregeld. Dat vind ik echt prachtig.’’

Bekijk eerdere ontmoetingen in Van De Straat in het dossier.

Volledig scherm
Maartje Brockbernd en Robin Nanninga. © Ilse van Driel

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Dordrecht en omstreken? Schrijf je hier in!

In samenwerking met indebuurt Dordrecht

Dordrecht