Volledig scherm
Anna Dumoulin probeert als clown Anka kinderen te vermaken. © Maartje Brockbernd

Anne werkt als clown Anka op de kermis: ‘Ik zie mezelf dit nog wel tot het pensioen doen’

VAN DE STRAATFotograaf Maartje Brockbernd en verslaggever Robin Nanninga lopen wekelijks iemand tegen het lijf. Deze keer kwamen ze Anne Dumoulin (49) tegen op de Spuiboulevard. 

,,Ik heb mijn man leren kennen toen wij allebei in de Efteling werkten. Och, dat is inmiddels al meer dan 25 jaar geleden. We zijn twee jaar later samen onze eigen zaak begonnen, in eerste instantie heel klein. We hebben allerlei kermisattracties gehad, tot aan een loopspookhuis en lunapark. Voor het elfde jaar hebben we nu de Octopussy. Mijn man en ik vullen elkaar aan. Hij zit bij de kassa en ik probeer als clown Anka de kinderen enthousiast mee te laten doen. Wie het beste meedoet, krijgt een ballon.’’

,,We reizen door het hele land. Bij attracties, pretparken en kermissen ligt echt onze liefde. Ook de kinderen reizen mee. Wat er zo leuk is aan dit werk, is het vrije. Het buiten zijn, door weer en wind. Het gaat nooit vervelen. Iedere week zijn we weer ergens anders. Ik denk dat het juist zou vervelen als je ons tussen vier muren zet.’’

Altijd een feestje

,,Hier in Dordrecht komen we al heel lang, dit jaar voor het eerst ook op de twee kermissen in Stadspolders en Dubbeldam. Daar hebben we het ontzettend naar ons zin gehad. Dordrecht is altijd een feestje. De klik hier met de mensen in de stad, is heel goed. Kinderen reageren heel enthousiast op ons. Tot een jaar of tien, stappen ze graag in. Volwassenen mogen gratis mee als kinderen twee jaar of jonger zijn. Maar... als oudere kinderen wat angstig of voorzichtig zijn, doen we daar ook niet moeilijk over. Ik zie mezelf dit nog wel tot het pensioen doen, ja hoor. Er is van alles mogelijk. Als we ouder worden, kunnen we een kleinere attractie pakken om het onszelf minder zwaar te maken.’’

Quote

Ik zie mezelf dit nog wel tot het pensioen doen

Anna Dumoulin

,,Het allergrootste compliment kregen we vorig jaar. Er kwam een meisje naar ons toe, een puber van een jaar of vijftien. Ze zegt: mag ik hier ook in? Meestal komen meiden van die leeftijd niet bij ons. Ze kwam met haar oppaskindje. Toen zij zo klein was als haar oppaskindje had ze het bij ons zó ontzettend naar haar zin gehad. Ze wist dat nog als de dag van gisteren en wilde dat haar oppaskindje niet onthouden. Dat ontroerde me en deed me beseffen dat we door moeten gaan zoals we bezig zijn.’’

Bekijk eerdere ontmoetingen in Van De Straat in het dossier.

Volledig scherm
Maartje Brockbernd (links) en Robin Nanninga (rechts). © Ilse van Driel

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Dordrecht en omstreken? Schrijf je hier in! 

In samenwerking met indebuurt Dordrecht

Dordrecht