Volledig scherm
© Maartje Brockbernd

‘Een rok past anatomisch veel beter bij een man’

VAN DE STRAATFotograaf Maartje Brockbernd en verslaggever Robin Nanninga lopen wekelijks iemand tegen het lijf. Deze keer kwamen ze huisvader Daniël van Wijngaarden (46) tegen tijdens festival Wantijpop in het Wantijpark in Dordrecht.

,,Ik loop er altijd zo bij zoals vandaag. Hoe dat is gekomen? Ik denk dat er iets mis is gegaan toen ik geboren werd, haha. Ik ben niet zoals de meeste mensen. Ik doe - zolang anderen er geen last van hebben - waar ik zin in heb. En ja, dit vind ik leuk.

Ik denk zeker dat ik vaker word aangesproken op mijn voorkomen dan anderen. Vooral positief hoor. De vraag die ik vooral krijg is: ‘Zit daar nou wat onder?’ Ik heb liever dat mensen vragen stellen dan dat ze in hun hoofd een oordeel vellen en gewoon weglopen.

Ik draag een rok omdat het gewoon zoveel lekkerder zit. Een broek past anatomisch veel beter bij een vrouw en een rok bij een man. Het zit een stuk fijner. Serieus!

Quote

Ik denk dat kinderen opvoeden sowieso niet makkelijk is. Het gaat met vallen en opstaan

Daniël van Wijngaarden (46)

Punker

Ik wilde als kind al niet de kleren aan die ik aan moest van mijn ouders. Ik deed niet wat de andere kinderen deden. Toen ik een jaar of achttien was, zag ik eruit als een klassieke punker: hanenkam, broeken met scheuren, studs om mijn armen. Mijn haar is paars, blauw, groen en geel geweest. Maar ik ben oud en lui geworden. Het is zoveel werk om die hele badkamer steeds weer te ontkleuren.

In die tijd luisterde ik ook vooral naar metal en punk. Nu luister ik alles. Als het maar goed is. Ik kom hier op Wantijpop al zolang ik me kan herinneren. Mijn vrouw kijkt altijd wat er komt en dan hoor ik het wel! Het is in elk geval geen punk...

Ik ben in het dagelijks leven huisvader en sta af en toe achter de bar bij Pictura in Dordrecht. Zes jaar geleden ontmoette ik mijn vriendin, zij had al drie kinderen. Ik heb de luierfase overgeslagen, heel praktisch. De kinderen zijn nu 9, 13 en 14. Sinds ik in hun leven ben, noemen zij mij hun papa. Hun biologische vader is uit beeld. Ze hebben mijn achternaam overgenomen. Mijn vrouw is gaan werken, ik regel de boel thuis.

Ik weet niet of het moeilijker is dan wanneer het je eigen kinderen zijn. Ik kan het niet vergelijken. Ik denk dat kinderen opvoeden sowieso niet makkelijk is. Het gaat met vallen en opstaan. Je leert van je fouten.’’

Bekijk eerdere ontmoetingen in Van De Straat in het dossier.

Volledig scherm
Maartje Brockbernd (links) en Robin Nanninga (rechts). © Ilse van Driel

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Dordrecht en omstreken? Schrijf je hier in

In samenwerking met indebuurt Dordrecht

Dordrecht