Volledig scherm
Miranda Grobben werkt als zorgcoördinator bij Het Parkhuis. © Maartje Brockbernd

Miranda volgde een opleiding voor het leger: ‘Maar toen wilde ik huisje, boompje, beestje’

VAN DE STRAATFotograaf Maartje Brockbernd en verslaggever Robin Nanninga lopen wekelijks iemand tegen het lijf. Deze keer kwamen ze zorgcoördinator Miranda Grobben (30) tegen. 

,,Ik werk bij Het Parkhuis, als zorgcoördinator. Dat houdt eigenlijk in dat je alle dagelijkse zorg aan de mensen biedt. En daarnaast ben je er ook voor de familie. Toen ik heel jong was zei ik altijd: of ik ga het leger in, of ik ga de zorg in. Ik heb één jaar de opleiding gedaan voor het leger, maar toen wilde ik huisje, boompje, beestje en ben ik daarmee gestopt. Dus werd het toch de zorg.’’

,,Nu is er toevallig even tijd om lekker een stukje te lopen met meneer. Om hem net even extra aandacht te geven. Ik werk op dit moment met dementerende mensen. Deze meneer is al heel oud, al 101. Hij weet nog heel veel. Dat geldt niet voor iedereen. De ene keer ben je moeder van acht kinderen volgens een patiënt, de andere keer heb je de oorlog meegemaakt. Je bent elke dag iemand anders voor de mensen.’’

Sneue dingen

,,Er zijn altijd mensen die je bijblijven. Een zakenman, bijvoorbeeld, die uiteindelijk hier met dementie terechtkomt en dan toegeeft dat hij altijd teveel met zijn werk bezig is geweest en niet met zijn vrouw en kinderen. Dat hij daar heel veel spijt van heeft. Zoiets vertelt iemand dan tegen ons. Dat zijn sneue dingen soms.’’

Quote

Ik heb een heel rijk sociaal netwerk, dus het loslaten komt altijd wel goed

Miranda Grobben

,,Het ene leg je makkelijker naast je neer dan het andere. Ik heb een heel rijk sociaal netwerk, dus het loslaten komt altijd wel goed. Ik doe van alles. Uit eten, stappen, dagjes op pad gaan. Maar ook gewoon lekker op de bank niks doen. The Voice kijken. Ik ben getrouwd en heb een dochter van 9. We houden ervan om lekker weg te gaan in het weekend. In Tilburg hebben we een eigen caravan.’’

,,We zorgen er op het werk met elkaar voor dat er tijd is voor dit soort dingen, even naar buiten gaan. Dat lukt niet altijd. Dat er weinig mensen voor de zorg kiezen, merk je zeker. Vrijwilligers zijn er bijna niet. Ik weet nu in mijn achterhoofd dat ik nog duizend en één dingen te doen heb. Maar dan denk ik: nee, ik ga eerst even lopen. Dan eet ik daarna mijn boterhammen wel achter de computer. Ik vind dit juist het leuke aan het vak. Hiervoor ben ik ooit de zorg in gegaan.’’

Bekijk eerdere ontmoetingen in Van De Straat in het dossier. Volg Van De Straat op Instagram.

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Dordrecht en omstreken? Schrijf je hier in!

In samenwerking met indebuurt Dordrecht

Dordrecht