Volledig scherm
© Joost Hoving

Regionale journalistiek zit stevig in ons DNA

Beste abonnee,

In deze nieuwsbrief wil ik je graag iets vertellen over de regionale journalistiek die wij bij het AD bedrijven. Want behalve over (inter)nationaal nieuws, sport, cultuur en entertainment - om maar een paar onderwerpen te noemen - maken wij ook veel verhalen en video’s over zaken die jij dicht bij huis meemaakt. Niet voor niets is ons motto ‘AD, altijd dichtbij’.

Het AD heeft zeven regionale redacties in de provincies Zuid-Holland en Utrecht (en een klein stukje van Gelderland en Noord-Brabant). In de krant en online berichten zij over alles wat er gebeurt in de regio’s rond Amersfoort, Utrecht, Den Haag, Dordrecht en Rotterdam en in de gebieden van Groene Hart en Rivierenland. Wij hebben dat deel van de Randstad verdeeld in 18 verschillende edities, zodat wij zo lokaal mogelijk kunnen werken. En door een samenwerking met vele collega’s in het land kunnen wij in onze AD-app en op onze site het regionale nieuws uit het héle land brengen.

Regionale journalistiek zit stevig in ons DNA en uit onderzoek blijkt dat jij dat belangrijk vindt. Voor de meeste lezers van onze regionale krantentitels (zoals bijvoorbeeld AD Haagsche Courant of AD Utrechts Nieuwsblad) is het zelfs de eerste of tweede reden voor hun abonnement.

Want het is vaak van groot belang wat premier Rutte en zijn kabinet besluiten op het Binnenhof, maar jouw dagelijkse leven kan net zo zeer worden beïnvloed door wat er in het gemeentehuis gebeurt. En ik ben vast niet de enige die op zijn mobiel begint te zoeken als ik in de verte een sirene hoor. Is het een ongeluk of een brand? Waar is het precies gebeurd? Als je in zo’n geval naar onze app gaat (installeer ‘m!), zie je bij het naar beneden scrollen al een blok met het belangrijkste regionale nieuws. Maar met een simpele swipe-beweging naar rechts komt je in wat wij de ‘regionale wereld’ noemen. Al het regionale nieuws van dat moment keurig gerangschikt naar de voorkeursregio (en dat kan er meer dan één zijn). En ook de krant proberen wij zo regionaal mogelijk te maken. Niet alleen met een eigen regiokatern, ook op de voorpagina. De lezer in – pakweg – Rotterdam heeft vaak andere verhalen op die voorpagina staan dan de AD-abonnee in Amersfoort.

En wat onze regionale tone of voice is? Ik zeg altijd: kritisch als het moet, trots en chauvinistisch als het kan. Wij zijn journalisten en men mag van ons verwachten dat we met een kritische en tegelijk open blik naar de wereld kijken. Ook naar de wereld dicht bij ons. Maar wij zijn zélf ook onderdeel van onze regio’s. Wij wonen er, hebben vaak dezelfde tongval, onze kinderen groeien er op en voelen ons er thuis. Dat mag je best teruglezen en terugzien in onze verhalen. Kritisch en trots, in de juiste balans. Dat maakt ons werk soms wat ingewikkeld, maar zeker boeiend. In volgende nieuwsbrieven zal ik daar verder op ingaan.

Met beste groet,

Paul van den Bosch, hoofdredacteur AD Regio

  1. Moet dan nou? Een strip met God?
    Waarom

    Moet dan nou? Een strip met God?

    Lezersvraag - Moet dat nou? De afgelopen maand was er veel te doen rondom twee strips van Dirkjan waarin God voorkwam. Dirkjan is een morsige stripfiguur die elke dag nogal onbehouwen door het leven gaat, op de achterpagina van de krant. God is… dat mag u geheel zelf invullen. Ieder heeft daar zijn eigen beeld en gedachten bij, zijn eigen overtuiging, en daar wil de krant zich niet mee bemoeien. Behalve door op te komen voor de vrijheid je geloof te belijden of niet te belijden, zoals ieder zelf wil. De grondwet in Nederland is er duidelijk over, en dat koesteren wij.
  2. Lezers sturen ons aangrijpende brieven over de Hongerwinter: toen suikerbiet en bloembol een ‘delicatesse’ waren
    Podcast

    Lezers sturen ons aangrijpen­de brieven over de Hongerwin­ter: toen suikerbiet en bloembol een ‘delicates­se’ waren

    ,,Het is een taboe-onderwerp,” stelt verslaggever Bob van Huet in de podcast Achter het Verhaal. Veel overlevenden van de Hongerwinter hebben nooit met hun kinderen gesproken over hun ervaringen tijdens de winter van 1944-1945. ,,Dat merkten we ook aan de brieven die we binnenkregen op de redactie. Het is 75 jaar geleden gebeurd. Veel overlevenden voelen ook wel dat als zij hun verhaal nog kwijt willen, dit wellicht het moment is.”